Dila'nın Günlüğü

Yaz Tatilim

2011-09-20T22:22:00.008+03:00

Üzerinden biraz zaman geçti ama yaz tatilimi size anlatmadan olmazdı. Annemle tatilimizi İzmir - Didim-Çınarcık üçgeninde geçirdik bu sene. Annem 2 hafta işten izin aldı. 2 kocaman hafta birlikte doya doya vakit geçirdik. İlk önce uçakla İzmir'e gittik. Havaalanına bizi İsmail Dede'm götürdü. Uçağa daha önce de binmişitim ama hatırlamıyordum. O nedenle bu binişim ilk sayılırdı. İzmir'e indiğimizde bizi babam karşıladı. Babam yazları Didim'de yaşıyor. Tatilimin bir bölümünde biz de Didim'de kaldık. Böylece ben babam, babaannem, dedem ve kuzenlerimle, halamı görmüş ve tanımış oldum.
Annem de ben babamla olduğum zamanlarda denizin ve güneşin keyfini çıkarmaya çalıştı.
Didim'de çok güzel arkadaşlıklarım oldu. Köpüş Yılmaz, Deniz, Osman Abi ve de Osman Amca....
Bütün gün denize giriyor, oynuyor, geziyor ve yorgunluktan kendimi uykularda buluyordum.
Hayatımda ilk kez sabahları 10:00 da kalktığım, akşamları 23:00 te yattığım bir dönemim oldu. Dönüşte Efes, Selçuk, Şirince bir sürü yer gezdik.
Derken babama ve akrabalarıma veda ederek Çınarcık'a annanemin yanına geldik. Geldik ama hava yağmur çamur. Ne denize girdik, ne gezebildik. Biz de annemle halıda yüzdük bol bol. Aynı kitabı günde 3 kere okuduğumuz zamanlarımız da oldu, okey yani benim değimimle yapbozlardan kendimize yemek yaptığımız da :)
Derken günler su gibi akıp geçti. Annem yeniden işe döndü. Artık tatil ne demek çok iyi biliyorum. Her sabah anneme "bugün tatil mi?" diye soruyorum bir umutla :)

Lüleburgaz Yolcusu Kalmasın

2011-07-26T22:18:00.006+03:00

Yaklaşık 1 ay önceydi. Haziran ayındaydı. Berenlerle ve de Eray teyzemlerle Lüleburgaz'a Feyhan Annane'yi ziyarete gitmiştik. Hava müthişti. Tam hafif serin bir bahar havasında Feyhan Annane'nin bahçesinde keyifli bir gün geçirdik. Beren ile birlikte önce bahçede gördüğümüz köpüş dostumuz Ringo'yu sevme yarışına girdik. Arkasından Ringo'nun arkadaşı kedicik dostumuzu. Feyhan Annanem ve de Ertun Dedem bize süper bir kahvaltı hazırlamışlardı. Mekitsaları mideye indirdikten sonra, ineklerle, tavuklarla konuşutuk, bahçeden biber, çilek, kiraz topladık. Eray Teyzemin Gülcan Teyze'sinin bahçesindeki civcivleri sevgiyle kucakladık ve de öpe öpe yuvalarına geri koyduk. Berencik rüzgar güllerine bayıldı. İkimiz de çimlere yayılan Eray Teyze'min üzerinden atladık. O kadar yorulmuştuk ki akşam dönerken Oğuz Amca'mın arabasında pestil vaziyette uyumuş kalmıştım. Hayatımın en güzel günlerinden biriydi. Çok teşekkürler Eray Teyze'cim...

Yamayaz Anne

2011-06-20T22:39:00.005+03:00

Annem benim deyimimle tam bir "yamayaz" :) Geçtiğimiz Cumartesi günü Çınarcık'ta yaptığımız yamayazlıklar :) Ben yoruldum o pes etmedi...

Yaz Geldi, Dondurmaya Hücuuumm

2011-06-20T22:35:00.003+03:00

Yazın geldiğini nereden anlayacağız, tabii ki dondurmanın serbest olmasından! Yiyin gari :)

BMD Pikniği

2011-06-20T22:22:00.004+03:00

Geçtiğimiz haftalarda arkadaşım Beren ile BMD pikniğinde buluştuk. Bu pikniğe en son ben 6 aylıkken de katılmıştık. Zaman nasıl hızla geçiyor. Önce metrobüs ile Mecidiyeköy'e gittik. Orada Beren'in annesi Yasemin teyzem bizi aldı ve de hep beraber piknik alanına ParkOrman'a gittik. Birlikte yemekler yedik, oyunlar oynadık, yağmur altında ıslandık, bizim için çok keyifli bir gün oldu. Beren ile sohbetlerimiz, birlikte resimler yapmamız, balonlardan köpekçikler yapmamız ve de yüzümüze yaptırdığımız figürlerimiz... Beren benim üç yaşındaki arkadaşım, onu çok
seviyorum :)

Fikirtepe Metrobüs Durağı

Ellerimizde köpüş balonlarımız ve de yüzümüzde kedicik boyalarımız

Çınarcık Günlükleri

2011-06-09T01:10:00.004+03:00

Bu yazın büyük bölümünü anneannemle Çınarcık'ta geçireceğim. Fotoğrafları yaklaşık 1 ay önce oradaki evimizi yaza hazır hale getirmek için Çınarcık'a gittiğimizde annem çekmişti. Deniz kenarında annemle denize taş atmaca oynamıştık...

19 Mayıs Resim Bayramı

2011-05-26T18:27:00.003+03:00

19 Mayıs'ta annem ve aneannemle arkadaşım Melek'lere gittik. Orada Melek'in kuzeni Fırat Can abi de vardı. Melek uyuduğu için Fırat Can abi ile yaptığımız esim faaliyetlerimize katılamadı ne yazık ki. O günün anısına annemin yakalayabildikleri fotoda...

Süsüme de Çok Düşkünümdür

2011-05-14T22:30:00.002+03:00

Babam beni birgün arkadaşlarının evine götürmüştü. Nurcan Hala diyorum ben oradaki teyzeye. İşte orada çekilmiş bir pozum. Nurcan Hala'nın kızı Gübeş Abla'nın kolyeleri - tokaları ne bulduysam takmıştım...

Küçücük Kemanım Olsaydı Keşke

2011-05-14T22:22:00.002+03:00

Başlıktaki bu şarkıyı çok seviyorum. İlk öğrendiğim şarkılardan kendisi. Babytv de birkaç kere izledim ve ardından hemen söylemeye başladım. Anneme bir gün "bana bir küçük keman alar mısın anecim?" demiştim. Annem buna dayanamamış ve hemen gitmiş almış. Artık daha düzgün tutabiliyorum kemanımı, fotoğrafta biraz acemiydim :)

Asya Ablamın Doğum Günü

2011-05-14T22:16:00.004+03:00

Bir süre önce Asya Ablamın doğum gününe gitmiştik annemle. Çok eğlendiğim günlerden biriydi çünkü diğer arkadaşlarım Taylan, Beren ve Can Bebe de gelmişlerdi.
Ben de büyüyünce Asya Ablam kadar güzel bir abla olmak istoooyummm....

Uzun Aradan Sonra Merhaba

2011-05-14T22:03:00.003+03:00

Sevgili Blogum,

Biliyorum çok ara verdim, çok ihmal ettim seni. Önce günlüğümü yazdığım site kapatıldı ülkemizde ardından annemin yoğunlukları falan derken epeydir maceralarımı aktaramadım sevenlerime. İşte yeniden seninleyim. Şu an da 28. ayımın içindeyim. Zaman su gibi akıyor. Annem şimdi yapabildiklerime baktıkça buraya yazdığımız ilk yazılar aklına geliyor. Artık bebek değil tam bir çocuğum. Her şeyi öğrenme konusundaki merakımla, bilgiye açlığımla ve sürekli aynı şeyleri defalarca sormalarımla annemin sabrını denemekteyim :)
Artık annem ile arkadaş gibiyiz. Birlikte resimler yapıyoruz, sohbet ediyoruz, yemek-temizlik yapıyoruz. Giyeceğim kıyafetlerimle, yiyeceğim yemeklerle ilgili fikrimi belirtiyorum. Tam anlamıyla bir bireyim ve tercihlerim var. Tabi arasıra ufak çaplı kavgalarımız da oluyor haliyle. Kahvaltıyı hala sevmiyorum. Balığı da. Sebzeyi de. Her çocuk gibi köfte, patetes, markarna, pilavı çok seviyorum. Sürekli yesem dursam hiç bıkmam bunlardan. Kabak, mercimek ve de şehriyeli tavuk çorbaları ise favorilerim.
Boyum 94 cm, kilom 14 kg. Doktorumun dediğine göre 3 yaşındaki arkadaşlarım ile uyumluymuşum. Biraz önden gidiyorum evet, boyumun uzunluğunu da sanırım sütü çok ve de severek içmeme borçluyum.
Kendimle ilgili bu kadar özet bilgi verdim. Artık maceralarıma geçebilirim. Beni takibe devam ediniz lütfen,

Sevgiler,
Dila

Son Ütücü

2011-02-07T06:35:00.005+02:00

Geçen haftasonu doğum günü telaşımdan evimizle hiç ilgilenememiştim. Bu haftasonu buna fırsat buldum nihayet. Ağır bir sinüzit geçirmeme rağmen biriken ütüleri eritebildiğim için çok mutluyum :)

Son Partim

2011-02-04T22:40:00.007+02:00

Dedemin gidişinin ardından yine tv karşısında sızmışım.

Gözümü açtım ki bir de göreyim. Evimizde çok cici bir abla var: Asya Ablam.

Annesi Eda teyze ile birlikte çoook uzak olan evlerinden benim için evimize gelmişler. Annem de ben de o kadar mutlu olduk ki. Asya ablamı çok sevdim. Tombik yanaklarından öptüm de öptüm işte oh! Sarıldım, onunla oynadım. O da bana sürekli birşeyler öğretme çabasıyla yandı tutuştu. Dedemin getirdiği oyuncağı nasıl kullanacağımı gösterdi. Hem Asya ablam hem de Eda teyzem bir sürü fotoğraflarımı çektiler. ve tabi onlarla da yine mum üfledim, dilek diledim :) Bu 3 kutlamada da aynı pastayı kullandık. Tutumluyuz yani merak etmeyin. Eda teyzem o kadar kibar ki pastamın yarım olduğu anlaşılmasın diye fotoğraf çekerken çok çaba harcadı. ama ben burada açıkladım durumu şimdi, nolcak? Tüh, tüh! :)

Asya ablamı o kadar çok sevdim ki dilim birbirine dolaştı. Kendisine çoğu zaman "Eda'cım" annesine "Asya'cım" diye hitap ettim. Bu da hem gülmelere sebep oldu hem de anılardaki yerini almak üzere annemin hafızasına kazındı :)

Ne kadar çok seviliyormuşum meğer (bu kelimeyi de yeni öğrendim). Hep böyle kalabalık doğum günlerim olur umarım. Benimle olan herkese çok teşekkürler!

Bu arada her zamanki gibi bütün hazırlıklar ve de mamalar için anneanneme ayrı bir teşekkür etmeyi unutmayayım, Ellerine sağlık Huriş'cim!

40 Gün 40 Gece!

2011-02-04T22:25:00.004+02:00

Durun! Daha bitmedi! İlk partimin ardından Pazar günü yani esas doğum günümde bu sefer İsmail dedem geldi bize. Annemin babası. Bana süper bir oyuncak getirmiş. CD li kitap. Kitabı okuyorsun CD leri de projektör gibi bir alete takıp duvara yansıtıyorsun. Daha tam keşfedemedim ama eminim benim gelişimimde çok yararı olacak. Ayrıca üşümemem için de el örgüsü süper atkılar ve şapkalar getirmiş. Emeği geçenlerin ellerine sağlık. Çok teşekkür ederiz.

Dedem ile bir sürü oyunlar oynadım. Bir önceki günkü partimi anlattım kendisine.

Onunla birlikte de yeniden mumları üfledim. Seneye de böyle yapacağım, defalarca mum üfleyip iyi ki doğdun diye şarkı söylettireceğim herkese... Süper keyifli vallahi!

Yaşasın Doğum Günüm,Yaşasın Çocuk Olmak!

2011-02-04T21:44:00.011+02:00

Geçtiğimiz haftasonu doğum günümdü. 30 Ocak 2011 Pazar günü 3. yaşıma girdim. Hem Cumartesi hem de Pazar günü 3 ayrı kutlamam oldu. Hepsi şahaneydi. Kutlamalarımzı detaylıca anlatacağım ama önce biraz hazırlıklardan bahsedelim.

Partimden tam bir hafta öncesinden annemle anneannem derin hazırlıklara başladılar. Yeme içme kısmı için yaptığımız alışverişten hiç bahsetmeyeceğim. Canınız çeker :) Ama şu kadarını söyleyeyim sebze ve meyveleri marketten kendi ellerimle seçtim misafirlerimiz için. Ardından babam, annem ve ben üçümüz beraber pastaneye giderek pastamızı sipariş ettik. Pastanede ben dolanırken 2 tane abla yanıma geldi. İkisi de beni çok sevdi ama bir tanesi dedi ki: benim yeğenim Dila var, sen ona ne kadar benziyorsun:) Annem de hemen bana "sen kendi adını söyle kızım" dedi. Ben de "adım Dila" deyince, ablalar çok şaşırdı. Annem pastayı seçip gerekli talimatları abilere verene kadar ben hep o iki ablanın masasında oturdum, onlarla sohbet ettim durdum.

Partimden önceki haftaiçinde anneannem bana sürekli doğum günüm olduğundan ve mum üfleyeceğimden bahsetti. O kadar çabuk öğrendim ki bunu o hafta sürekli pasta, mum, doğum günü sayıkladım durdum...

Anneannem çok muzip kadın. Eminönünden süsler almış benim için. Cuma gecesi onları birlikte perdeye astık. Anneannem sandalyeye çıktı ben de kendisine süsleri verdim. Kocaman balonlar şişirdik sonra bir sürü. Heryer cümbüş içinde oldu :)

İlk partimin olduğu Cumartesi sabahı geçen yıl da olduğu gibi Eray teyzem ve de Oğuz amcam geldi yine bize. Onlarla saatlerce oynadım. Kahve yaptım, fallarına baktım. Birlikte ütü yaptık, kitap okuduk, ooo daha neler neler... Ben evin içinde "eraycım, oguscum" diye dolanıp duruyordum hep. Onlar benimle ilgilenince annemle anneannem de hazırlıkları tamamlamak için fırsat bulmuş oldular. Ardından annemin lise arkadaşı Tuğba teyze ve de kızı Nehir ablam geldiler. Evimiz kocaman bir kalabalıkla doluyordu giderek. Nehir ablamla da oynadım, özellikle bebeklerine çok ilgi gösterdim. O da benim salıncağımla ilgilenmiş sanırım :)

Derken babam elinde pastamla geldi. Evimiz giderek kalabalıklaşıyordu ve ben her kapı çalışında "kim o" diye muzip muzip sesleniyordum.

Ardından Asu, Murtaza amca ve de oğlu Doğu abi, eski dostum Fırat ve ailesi ve de en son Deniz abla ve Seçkin abinin de katılmasıyla tüm kadromuz tamamlanmış oldu.

Herkesin bana tüm ilgi ve sevgisini gösterdiği, bana bir sürü hediyeler aldığı çok keyifli bir gündü. Benim ve ailem için çok özeldi. Daha da kalabalık olacaktık ama dostlarım Taylan ve Beren gelemediler :(
Olsun onlarla da daha sonra bir daha kutlarız artık. Yeter ki pasta ve mumlar olsun :)

Partimde çocuk grubu çok iyi kaynaştık. Doğu abi, Nehir abla ile ben de Fırat ile oynadık bir ara. Bazen biz küçükler onların yanına gitmek istedik oynamak için. Bazen onlar bizi yanlarında istemediler. Hep beraber masanın altına girdik, koştuk, çoştuk. Çocuklar ne yaparsa onlardan yaptık işte :)
Doğu abinin benim yanaklarımla ilgili projeleri var. Yanaklarım çok güzelmiş, onları ısırıp ısırıp yiyecekmiş. Olur mu ama hiç! :)

Derken gün bitti ve misafirlerimiz teker teker evimizden ayrıldılar. Ben tümünü tek tek uğurladım, herkese güle güle dedim. Ama günün bomba lafını Asu'ya ettim: Apo'ya selam söööle Asu'cum..

Bunu duyan tüm ekip yerlere yattı gülmekten. Tanımadığım birine selam söyledim farkındayım ama sanırım onlar daha çok "Asu'cum" dememe güldüler. Ha bir de Gaspar var. Kendisini bir kere görmüştüm ama hatırlayıp hatırlamadığımı annem net anlayamıyor şu an... O yüzden havalar biraz daha düzelince Gaspar'ı görmeye gideceğim :)

O gün o kadar yorulmuşum ki akşam 19:30 da tv karşısında sızdım desem size inanır mısınız? Ne yapalım, partiler için biraz gencim galiba :)

Annem Bu Kadar Çocuğa Bakamaz Neyse ki Ben Varım :)

2011-01-23T22:33:00.003+02:00

Babamın bayramda bana aldığı salıncağım. İlk başlarda çok fazla sallandım durdum üzerinde ama nedense son zamanlarda kendisini bebeklerimi sallamak için kullanır oldum. Bütün bebeklerimi bir güzel uyutuyorum salıncakta. İyi ki ben varım yoksa annem bu kadar çok bebeği nasıl büyütürdü? :)

En Tatlı Zamanlarımdayım

2011-01-23T22:13:00.007+02:00

Haftaya 2. yaşım bitecek. Yaklaşık 1 aydır ise fena halde dillenmiş durumdayım. Kurduğum cümlelere, şirin şirin cilveli cilveli konuşmalarıma görenler dayanamıyor. Öyle güzel şeyler söylüyorum ki. Her duyduğumu tekrar edişim süper mesela. Etrafımdakilere seslenişim: Annecim, annanecim, annesi, ananesi, Başarcım, Emrecim, Hacercim, Babacım... Hatta bu kibarlığım o kadar ileri boyuttaki bebeklerime de bu şekilde hitap ediyorum: Apo'cum, Bobo'cum gibi.

Ayrıca süper şarkılar söylüyorum. Arap kızı camdan bakıyor, cambaz ip üstünde oynuyor, hadi gel cici kedicik-sana süt vereyim, baş parmağım nerdesin, burdayım, yalancı sana kimse inanmaz - ve daha birçoğu. Yarım yamalak şekilde nasıl da güzel çıkıyor ağzımdan kelimeler... Annemin kulaklarında hep bu laflarım çınlıyor. Hatta bazen hızını alamayıp ofiste bile benim taklidimi yapıyormuş. Bunları bir ara buraya da yazmalıyım.

Bir de artık fotoğraf çekilirken poz vermem gerektiğinde eskisi gibi uğraştırmıyorum etrafımdakileri. Poz vermem istenince hemen en güzel gülümsememi takınıp şeker şeker pozumu veriyorum. Bakın mesela bular düne ait. İkisi evimizde, biri de Emrecimle. Biri de birkaç hafta önce annemin şapkasını giydiğimde çekilen fotoğrafım.

Ah Ojeler, Vah Ojeler...

2011-01-23T22:10:00.002+02:00

Geçenlerde bir Cumartesi sabahımızdan. Kahvaltımı usluca yapmam sonucu ojeye hak kazandım. Rüşvete alıştırılıyorum resmen. Ama annem biliyor beni nereden vuracağını :)

Saç Demişken Manikür Unutulur mu?

2011-01-23T22:07:00.002+02:00

Saç kesimi demişken maniküre ve ojeye olan merakımı tabii ki anlatmadan geçemem.

Annemle Yeşim ablaların dükkanına ne zaman gitseki kendimden geçiyorum işte. Hatta annem en uslu durduğum yerin kuaför olduğunu söylüyor hep. İşte bu karede 3 hafta öncesinden. Annem saçlarını kestirirken ben de Yeşim Abla'dan manikürün inceliklerini öğreniyorum. Süslenmek çok zevkli...

Uzun Bir Aradan Sonra

2011-01-23T21:59:00.004+02:00

Epey zaman olmuş buralara yazmayalı. O yüzden bu akşam epey konum var elimde yazacak. İlk olarak 3 ay öncesine dönelim. Kuaförde ilk saç kestirişime. Annemin kuaförü Hüseyin abi var bizim mahallede. Kardeşi Yeşim ablayla birlikte işletiyorlar dükkanı. O günü hatırlıyorum. Tesadüfen önlerinden geçerken annemle "merhaba!" demek için girmiştik içeri. İş birden saç kestirmeye geldi. Normalde annem saçıma toka takarken bile rahat durmam hiç. Ama iş süs püs olunca işte bakınız nasıl da kuzuyum Hüseyin abi nin ellerinde :)

Anadolu Kavağı'nda Bir Gezgin

2010-11-30T22:58:00.003+02:00

Can Bebe Ziyaretim

2010-11-30T22:30:00.005+02:00

Bayramdaki bir aktivitemiz de annemle Can bebeyi ziyaret etmemiz oldu. Can bebe 2,5 aylık ve annemin arkadaşı Serpil teyzemin oğlu. Bayramın ilk günü annemle Can bebeye bir oyuncak aldık . 3. günü de ziyaretine gittik. Evden tam çıkarken annem oyuncağı unuttuğumuzu fark etti ve "dila'cım can bebenin oyuncağını unuttuk geri dönüp alalım." dedi. İşte bu cümleyi duyar duymaz o günün gecesine kadar sürekli "can bebe-can bebe" diye slogan attım durdum. Takside, deniz otobüsünde, Can bebelerin evinde..."
Gittiğimiz yer Bakırköy'dü. Hayatımda ilk defa deniz otobüsüne bindim. Deniz dalgalandıkça annem ve ben "hop, hop" diye ritm tuttuk.
Can bebelere vardığımızda ilk başta emziğine biraz ilgi gösterdimse de genelde bütün ilgim kendisine oldu. Onu kokladım, öptüm. Uyurken ana kucağında tıngır mıngır salladım. Ona hiç zarar vermedim. Annem onu sevdiğinde hiç kıskanmadım. Ben de kafasından kafasından öptüm sürekli.
Can bebenin babası Kadir Amca ile de süper oyunlar oynadım. Bana hediye olarak bir mikrofon almışlar. Önce benim için mikrofonun pilini taktı arkasından birlikte şarkılar söyledik. Sonra da Serpil teyzenin adını sayıkladım durdum bütün gün. Şimdi bile annem bazen "senin annenin adı ne?" diye sorsa bazen "Serpil" diyorum :)
Orada bir de Deniz ve Esra ablalar vardı. Onların da kulaklarını bütün gün çınlattım kendi isimleriyle. Özellikle "Deniiiiissss, Denissss" diye bağırdım durdum. Özetle benim için süper bir bayram günüydü. Yine gidelim Can bebelere anneciğim nüffen, nüffen!

Emzik ile Vedalaşmam

2010-11-30T22:10:00.002+02:00

Geçtiğimiz hafta Kurban Bayramı sebebiyle 9 günlük bir tatildeydik. 9 gün boyunca yanımda olacağı için annem bu bayramı benim emziğimle vedalaşabilmem için bir fırsat olarak ele aldı. Tam bir operasyona dönüştürdü olayı. Bir ay öncesinden bana ufak ufak "yakında bayram gelecek, karga gelip emziği götürecek" demeye başlamıştı zaten.

Tatilin ilk günü öğlen uykusuna yatmak için emziği istediğimde bir de baktım ki ucu bir garip. Meğersem karga ucunu kesmiş. Bir tuhaf olmuş emziğim. Hiç bir zevk alamadım. Annem de getirdi çöp kovasını birlikte içine attık emziği.

Tabii ki bu vedalaşma bu kadar kolay olmadı. O gün gündüz hiç uyumadım. Emzik olmadan uyuyamazdım. En sonunda akşam üzeri televizyonun karşısında sızmışım. 1 saatlik uykunun ardından uyanıp akşam yemeğimi yedim ve sütümü içip tekrar gece uykusuna daldım. Bu sefer emzik istemedim ve annem emziksiz hayata hemen alıştığımı sandı. Aslında olay zamanla şuna dönüştü, gündüz uykularında zorlanıyordum ancak geceleri emzik demek aklıma bile gelmiyordu.

Neyse, 9 günün sonunda özlemim giderek azaldı. Şu sıralar bazen keyfim olmadığında falan yine arıyorsam da artık pek ilgilenmiyorum kendisiyle. Hatta soranlara da öyküyü şöyle anlatıyorum: Kaga, kesti, meme, anane, atti, çöpe, Dila, abla, odu! Gerçekten de abla oldum galiba :)

Studio Work

2010-11-19T22:52:00.007+02:00

Geçenlerde annemin iş yerine gittim. Orası kocaman bir yer. İçeride bir sürü ablalar, abiler var. Herkes harıl harıl çalışıyor. Ben içeri girince herkes işi gücü bıraktı. Benimle bir ilgilendiler ki sormayın. Herkesle sanki yıllardır tanışıyormuşum gibi. Herkesle konuştum, şakalaştım, güldüm eğlendim. Annemi bıraktım bir kenara kim elimden tuttuysa onunla tüm ofisi, üst kat dahil gezdim durdum. Behiye Anneanne ile tv seyrettim. Gaspar ile de tanıştım. Kuyruğunu nasıl salladığını taklit ettim hep. Sürekli kuyruğunu sallıyordu. Onu sevdim, "cici - cici" dedim. Çok güzeldi benim için. Dayımı da orada görünce daha da şaşırdım tabi. Meğersem dayımla annem aynı işe gidiyorlarmış :)

Günümüz, Apo'nun stüdyosunda çektiği süper fotoğraflarımızla şenlenerek son buldu. Bu benim ilk tecrübemdi tabi ama belki ileride gerisi de gelir.

Ofisten eve dönerken yaptığım bir hareketi de anlatmadan bu yazıyı bitiremeyeceğim doğrusu. Bindiğimiz takside arkada dayım ve annemle oturuyordum. Ben annemin kucağındaydım. Dayımda da çantam ve montum vardı. Anneme "mont" ve "çaça (çanta)" dedim. Annem onları alınca kendimi uyumak için dayımın kollarına attım. Bilinçli bir tercih kullandım ve dayımın kucağında uyumak istedim. O anki hareketlerimi annem ömür boyu unutamayacak sanırım :)

İşte size studio work ümüzden bazıları...

Dedemle Bir Gün

2010-10-30T21:34:00.004+03:00

Bugün annemin babası yani İsmail Dedem bizdeydi. Kendisiyle sanırım 6 aydır görüşememiştik. Beni görünce gözlerine inanamadı. Çok büyümüşüm öyle dedi. Dedemle çok güzel oynadık. Ona kitaplarımdaki hayvanların resimlerini gösterdim. Ben tek tek hayvanların adını söyleyince dedem çok şaşırdı. Hatta sadece hayvanlar değil, kitaptaki eşyalar, sebze ve meyveleri de saydımbir bir... Aslında normalde biliyorum ama nedense bugün ısrarla patatese turp dedim hep :)

Dedem giderken bana "Gel Dila'cım seni Gebze'ye götüreyim." dedi. Hemen kucağına çıktım, anneme önce bir öpücük ardından da bir baybay yaptım. Hazırdım yani gitmeye. Ama annem ayrılamıyor işte benden ne yapalım? Duramıyor bensiz. O nedenle annem biraz daha büyüyene kadar erteleyeceğiz ev dışında kalmalarımı :) Ama ileride okula falan başladığımda belki ara sıra giderim dedemlerde kalmaya.

Bir Cumartesi Günlüğü

2010-10-28T22:28:00.008+03:00

Geçen hafta Cumartesi annemle bir gezdik, bir gezdik sormayın. Önce Akmerkez'e gittik. Ömrümde ilk defa Akmerkez'e gittim. Aslında bunda ne var diyebilirsiniz, bence de sıradan bir alışveriş merkezi işte. Ama burada önemli olan oradaki oyuncaklara gösterdiğim ilgi idi. Önce bir müddet izledim hepsini. Hepsini tek tek inceledim. Annem oyuncakları anlattı bana. Ardından 1 saatin sonunda dönen salıncağa binmek istedim. Salıncağa binmek için annem oradaki görevli abiye para verdi. Abi de anneme jeton verdi. Çok garip. Parktaki salıncaklar için jeton almıyorduk.

Neyse salıncağa bir kardeş daha bindi benimle birlikte. Onun da adı Elaidi. Yani salıncakta iki prenses, Dila ve Ela idik. Onun annesi "Ela!" benimki de "Dila!" diye bize seslenip duruyorlardı :)

Derken sonra biraz da oyuncaklara baktık. Nazar değmesin ama annem benim oyuncaklara yapışıp kalmamam, istediğim şeyler için tutturmamam konusunda çok mutlu. Gerçekten de sadece bakıyor ve de sonra anneme gösterip yoluma devam ediyorum.

Akmerkez gezimizin ardından o civarda oturan dostum Şeref'i de ziyaret ettik. Onun kim olduğunu size daha önceden yazmıştım. Şeref ile birlikte çok güzel oyunlar oynadık. Koşturduk durduk evinin içinde. Kedi ile oynadık. Benim bacaklarıma sarıldı. Ben hiç korkmadım.

Derken eve dönüş yoluna düştük. Bütün gün o kadar yorulmuşum ki yollarda top attıysalar da ben duymadım. Motorda, takside kılımı kıpırdatmadan uyudum durdum hep. Annem yine seyretmelere doyamamıştır beni eminim ki :)

Müzik Okulu, Taylan ve Beren Tamtamlarım

2010-10-02T22:01:00.011+03:00

Geçen hafta arkadaşlarım Taylan ve Beren ile birlikte Yamaha Müzik Okulu'nun düzenlediği kısa bir deneme dersine gittik. Annelerimiz bizlerin vereceği tepkiyi görmek için çok heyecanlılardı.

Ders başlamadan önce dışarıda beklerken Taylan ve Beren ile koşuşturduk durduk. Beren ile kız dayanışması gösterip yine birbirimize sarıldık hep. Özgür amcam ikimizi birden yanına oturttu. Yasemin teyzeme "bir kızımız daha olsa mı acaba?" bile dedi. Duymadık sanmayın :)

Taylan ise yanağımdan makaslar alıp alıp "fıstık-fıstık" diyordu hep bana :)

Derken ders başladı. Sınıfta yerlerimizi aldık. Grubumuzda 2 tane bizlerden büyük 3 yaşlarında abiler de vardı. Öğretmenimiz bizlere çeşitli aletleri tanıttı. Hep brilikte şarkılar söyledik. Ritm duygumuzu ölçmeye yönelik davul-def karışımı bir takım aletlere vurmamızı istedi. Marakas tarzında şıkırdayan yumurtaları havada sallayıp sallayıp öğretmenimiz söyleyince arkamıza saklamamız gerekiyordu. Hareketleri bizlerle birlikte annem, Nazlı ve Yasemin teyzelerle, Özgür amcam da yapıyordu:) Bizlerle birlikte deyince sanki bizler hareketleri düzenli bir şekilde yapıyormuşuz gibi geldi değil mi? Sınıfta bu faaliyetler olurken Taylan başka oyuncakların peşinde, Beren öğretmenin arkasındaki oyuncak dolabının etrafında bense annemin eteğinde başka şeylerle oyalanıp duruyorduk.

Birden öğretmenimiz"kim palyaço olmak ister?" dedi. 3 yaşındaki abilerden biri hemen öğretmenin yanına koştu. Abinin yüzü boyanırken annem bana usulca yaklaşıp "dilacım, bak makyaj yapıyorlar" dedi. Bunu duyan ben, geri geri yürüdüm. Yüzümde muzip bir gülümseme ile oturdum öğretmenin dizinin dibine, uzattım yüzümü kendisine. E diyorum size süslüyüm, süslü. Öğretmen beni bir güzel boyadı. Oldum mu ben de tam bir palyaço :)

Çok yakıştı bence... Eve giderken bile silmedik. Yollarda, vapurda falan herkes bana baktı. Çok süper birşey ya, herkesin benimle ilgilenmesi harika yani. Büyümek istemiyorum :)

Not: O gün hafif bir burun akıntım vardı. Arkasından hasta oldum. Duydum ki Beren dostum da hasta olmuş. Benden geçti sanırım. Çok geçmiş olsun Beren'cim.

Babamla Alışveriş Telaşı

2010-10-02T21:46:00.005+03:00

Geçtiğimiz haftasonu kış için hem sokak hem de ev ayakkabılarımı yeniledik. Alışveriş için Kadıköy'e gittik. Annem benimle tek başına alışverişin zor olabileceğini düşünerek babamdan da yardım rica etti. Böylece alışverişi üçümüz birlikte yaptık. Bana cici pappalar aldık. Kışın giydiğimde görürsünüz artık. Tabi ayaklarım büyümüş tam 22 numara olmuş. Halbu ki bu yılın başında 21 numaraydı :)

Alışverişimizin bir kısmında hediyelik eşyaların satılı olduğu bir pasaj çok ilgimi çekti. Özellikle yerlerdeki ışık oyunları aklımı başımdan aldı. Yerlere oturdum, ışıkları yakalamaya çalıştım. Epey bir zamanda burada oyalandım. Annem ayakta babam da yerlerde ağaç oldular beni beklerken. Ama ne yapayım düzen böyle. Bu yaş dönemimde böyle şeyler çok ilgimi çekiyor, suç benim mi? :)

Çalışma Masamdan Görüntüler

2010-10-02T21:41:00.004+03:00

Her çocuk gibi ben de evdeki teknolojik aletleri kurcalamaya bayılıyorum. Neyse ki annem müdahale ettiğinde çok fazla ısrarcı olmuyorum. Bilgisayar, telefon (benim dilimde fofon) çok cazip cihazlar. Annem beni uzak tutmaya çalışıyor ya bakalım ne kadar başarılı olabilecek?

Tedi Ebiş'i Ziyaret

2010-09-01T22:08:00.004+03:00

Geçenlerde annemin lise arkadaşı Hande ablalara gittik. Hande ablanın kedisi Tedi Ebiş'i ziyarete. Tedi Ebiş çok minicik bir kedi. Benden bile minik. Henüz 3 aylık. Tedi Ebiş ile çok güzel oynadım. Ona oyuncak faresini verdim, peşinden koştu. Yumağını attım, o da yuvarladı. Sevdim, yanımda uyudu kaldı.

Hande ablanın ve ailesinin misafirperverliğinden bahsetmeme gerek bile yok tabi. Beni çok sevgiyle karşıladılar. Annesine "anneanne", babasına "dede" dedim hemen tabi yine. Dede benimle oynadı. Çok usluymuşum öyle dedi :)

Bu keyifli Pazar günü için Hande ablaya ve Tedi Ebiş'e çok teşekkürler. Sizi de bize bekliyoruz.

Tırmanışlarıma Devam

2010-09-01T22:06:00.004+03:00

Afacanlıklar

2010-09-01T21:58:00.005+03:00

19. ayım bitti. Ben de tam bir bitirim oldum yani. Eskiden yapamadığım bir çok şeyi artık ne kadar da kolay yapabiliyorum. Mesela, merdiven inip çıkmak, kendi etrafımda dönmek, masa ve sandalyelerin tepesinde gezmek gibi gibi daha neler neler...

Özellikle bizim salondaki masaya trmanmaya bayılıyorum çünkü orada annemin bilgisayarı var. bunun için önce usulca masaya yaklaşıyor, sandalyeyi çekiyor ve üzerine çıkıyorum :)

Bazen de anneme sandalyeyi direkt olarak gsterip "anne otu, anne otu!" diyerek oturmasını rica ediyorum. Tabi annem beni hemen bir şekilde oradan uzaklaştırmaya çalışıyor çünkü bilgisayara dokunmam şimdilik yassah!

Leyleği Havada mı Gördük Ne?

2010-08-17T21:51:00.008+03:00

Geçtiğimiz hafta annemlerle yine tatildeydik. Bu sefer ülkenin en güneyine gittik. Mersin'e. Annem Konyalı malum. İlk önce uçak ile Konya'ya gittik. Bu benim uçağa ilk binişimdi. Annemin kucağına oturdum, hostes ablanın verdiği bebek kemeri ile anneme bağlandım. Ne inişte ne de kalkışta kulaklarım hiç acımadan Konya'ya vardık. İndiğimizde gece olduğu için ben havaalanından Nazan Teyzemlere (annemin teyzesi) doğru giderken yolda uyumuşum. Gözümü açtığımda sabah olmuştu ve de başka bir evdeydim. Annem bana oradakileri tanıttı. Teyzem, eniştem, Can ve Eren abilerim. O sabah hemen araba ile yola çıktık. Yaklaşık 4 saatlik bir yolculukla teyzemlerin Mersin'deki yazlıklarına vardık.

Hava çok sıcaktı ama deniz süperdi. Deniz suyu sıcak olduğu için annem beni saatlerce suda tutabiliyordu. Daha önceki tatilimizde üşümemden korktuğu için hemen denizden çıkmak zorunda kalıyordum. Hatta burada o kadar bağımsızlaştım ki denizde tek başımda simitimle takıldığım bile oluyordu. Eren abim de sürekli bana oyunlar yapıyor, beni güldürüyordu. Annem denizdeyken, karada bana kova küreğimle kaleler yapmayı öğretiyordu. İkinci günden sonra "Eyen, eyen" diye onu ismi ile çağırmaya başlamıştım bile. Ha bir de teyzeme "cacan", enişteme de "eniiişşş" diye seslendiğimi de hemen belirteyim.

Denizin yanında bir diğer güzellik de sitedeki salıncaklardı. Bu salıncaklar annemin de kurtuluşu oldu :) Denizde bağımsız olan ben karada annemi asla bırakmıyordum. Tuvalete bile girse arkasından sürekli ağlıyor, bağırıyordum ve hep kucak istiyordum. İşte böyle anlarda annem çareyi beni salıncağa bindirmekte buluyordu. Ancak o zaman biraz nefes alabiliyordu. Hatta bir keresinde salıncakta sallanırken uyuyakaldım :) Yeri gelmişken belirteyim bir keresinde de denizde simitimin üzerinde uyuyakaldım :)

Tatilimden size aktarmak istediğim bir diğer konu ise, anneannelerin yine birbirine girmiş olmasıydı. Daha önce size anlattığım Sevim Anneanne de tatilde bizimleydi. Anneannemin annesi yani. Tatilimiz boyunca herkes birbirine "anne" deyip duruyordu açıkçası. O nedenle benim de bazen kafam karışıyor önüme gelene "anne" diye hitap ediyordum. Normalde anneanne-anne ayrımını çok güzel biliyorum aslında.

Orada tam 5 gün kaldık. Ardından Eniş bizi Konya'ya götürdü. Yolda uykum geldi. Annem beni uyutmak için bana sarıldı ama ben onu reddedip kendimi Eyen'in koluna bıraktım. BU da aile içerisinde uzun süre anlatılan bir konu oldu :)

Konya'da bu sefer de diğer teyzemlerde kaldık. O akşam büyük eniştenin bizim için yaptırdığı etliekmeği öyle bir yedim ki sormayın. Hapur, hupur... Zaten ben büyük enişteyi hep "dede" diye çağırdım. Bana kedileri gösterdi, onlara dokundurttu, bahçedeki tavuklara baktım, havuzun kenarında yürüdüm, salıncakta sallandım. Yani orada da keyfim yerindeydi. Dedemin torunu Berra abla ve de diğer torunu Elif bebek de hep benimleydi. Birlikte oynadık, eğlendik.

Sonunda her güzel şey gibi bu da bitti. İstanbul'a döndük. Ama bu yaz iyi gezdik sanki... Leyleği havada mı gördük ne?

1,5 Yaşımı Kutlamak İçin Kuaföre Gittim

2010-07-28T22:37:00.005+03:00

Yaklaşık 2 saat sonra 1,5 yaşımı doldurmuş olacağım. 30 Ocak 2009'dan - 30 Temmuz 2010'a...

Bu bizim için çok önemli. Akşam üzeri kutlama için annemle kuaföre gittik. Kuaför Yeşim Abla şaçlarımı balıksırtı modelinde ördü. Normalde evdekiler toka takarken bile kıyameti koparan ben, kuafördeki koltukta çıt çıkarmadan oturdum. Diyorum size konu süs olunca dayanamıyorum.

Kraker ile Bisküvi Saati

2010-07-22T22:25:00.005+03:00

Başlığı okuyunca size mamalardan bahsedeceğim sandınız değil mi? Kandırdım işte!

Kraker bu köpişin adı. Emre abimin kuzeninin köpişi. Geçen gün ben onlardayken Kraker de ziyarete geldi. Ben hiç korkmadan sarıldım, öptüm, sevdim Kraker'i. Onunla oynadım, onu kendi bisküvisi ile besledim bir güzel. Elimi ağzının içine kadar soktum. Çok sevimli.. Ne havlıyor ne de ısırıyor. O gün annem beni almaya geldiğinde kapıda heyecanlı heyecanlı anneme anlatmaya çalıştım Kraker'in varlığını. Annem genelde hayvanlardan korkar. Ama Kraker'e dokunabildi neyse ki.. Ben büyüdüğümde annemin hayvanlar konusunda korkusuna yardımcı olabilirim belki...

Firuze Ablam ile Akşam Sefası

2010-07-20T21:58:00.004+03:00

Geçen akşam annem işten eve yanında bir abla ile geldi. Firuze abla ile. Firuze abla annemin çok eski bir arkadaşı. Şimdi İngiltere'de yaşıyor. Türkiye'ye ailesini ve bizleri ziyarete geldi.

Firuze abla çok komik bir abla. Birlikte yemek yedik, oynadık. İngiltere'deki çocukların ne kadar şımarık olduklarından bahsetti bize. Ben öyle değilmişim. O dedi vallahi :)

Keşke hep burada olsaydı ya da daha sık gelebilseydi ama sadece yılda bir kere gelebiliyormuş. En son ben annemin karnındayken görüşmüşler, bir daha görüştüğümüzde herhalde ben kocaman olmuş olurum. Yarın sabah gidiyormuş evine. İyi yolculuklar Firuze ablacığım.

Süs - Püs, Bilezik - Kolye

2010-07-20T21:49:00.007+03:00

Tatilimize dair özel bir konunun altını çizmek istiyorum. Tatilde süslenme merakım hat safhaya ulaştı. Kaldığımız otelde bulunan bijuteri mağazasının altını üstüne getirdim. Nil, 2 tane halası, Nil'in kuzeni Doğa abla, annem, anneannem hep beraber doluştuk mağazaya. Ben kendime süper bilezikler seçtim. İlk başta 3 adet bilezik aldım ve bunlarla bir süre yetindim. Derken tatilin ortasında 2 adet daha ekledim kollarıma. Hepsini kendim seçtim ve de kollarıma kendim taktım sayılır. Ancak ne olduysa döneceğimiz gün oldu. Mağazadaki abi ile vedalaşmaya gittim. Abi ile vedalaştım ama bileziklerle vedalaşamadım. Ne bulduysam taktım takıştırdım. Boyum neye uzanıyorsa onu aldım hemen koluma, boynuma taktım. Tabi bunda anneannemin teşvikleri de epey etkili oldu. Anneme de fotoğraflarımı ve de videolarımı çekmek düştü. Süslü müyüm nedir?

İlk Yaz Tatilim

2010-07-14T22:21:00.013+03:00

Geçtiğimiz hafta annem ve anneannemle ilk yaz tatilimi geçirdim. Herşey süperdi. Ayvalık'a gittik. Otobüs ile. O kadar uslu idim ki yol boyunca, çıt çıkarmadan uyudum hep. Otobüste bizimle aynı otele gidecek olan bir aile daha vardı. O ailenin en küçük ferdi Nil abla ile oynadım hep uyanık olduğum zamanlarda da. Nil abla 5 yaşında ve de benim en iyi arkadaşım oldu ilk tatilimde.

Neler yapmadım ki? Havuza, denize girdim. Plajda kova ve küreğimle kumlarla oynadım. Oyun odasında kaydıraktan kaydım, oyuncak evin içinde annemle evcilikler oynadım. Tam dolu dolu bir haftayı bu şekilde dinlenerek, uzun uzun uyuyarak, yüzerek geçirdim.

Annem ile benim doğumumdan bu yana ilk kez bu kadar uzun bir süre için birlikte vakit geçirmiş olduk. Bu çok keyifli idi.

Ben herşeyi annemle birlikte yapmak istedim. İtiraf edeyim ortam bana o kadar neşeli ve çekici geldi ki, yemek vakitlerimi restoranda oyalanarak geçirmek istemedim. Annem beni ne zaman restorana götürse yemeklerimi yemiyor onu elinden tutup oyun parkına doğru çekiyordum. Hal böyle olunca annem de çareyi yemeklerimi oyun salonunda yediremekte buldu. Tıpkı diğer anneler ve babalar gibi :) Annemin tatilinin büyük bir bölümü elinde tabak, benim peşimde dolaşarak geçti özetle.

Tatilde annemin kucağından hiç inmedim. Yürümek yerine onun beni kucağında taşımasını ve bu esnada bol bol öpüşmemizi tercih ettim. Bir de uyku düzenim var. Evden nevresimimi yanımızda götürmüştük. Ben yerimi yadırgamayayım diye anneannem bunu akıl etmiş ve de oteldeki yastığa bu nevresimi geçirmişti. Böylece otelde bana verilen bebek yatağını yadırgamadan uslu uslu kendi kendime uyumaya devam ettim tatilde de. Açıkhavadan mıdır denizde yorulmaktan mıdır bilinmez uykularım gün içerisinde 2 seferde toplam 4 saati buluyordu. Ben uyku için odaya yine annemle gidiyor ve sadece onu yanımda istiyordum. Böylece annem için bu tatil yemek tabağından sonra biraz da odada ben uyurken beklemece oldu diyebiliriz.

En keyifli anlarımız ise deniz kenarındakilerdi bence. Akşam saatlerinde güneş etkisini azalttığı zamanlarda, yani ben 2. uykumdan kalkar kalkmaz, üçümüz plaja gidiyor ve birlikte denize giriyorduk. Genelde yüzmeyi anneannem ile yapıyordum ama. Beni kollarımdan tutuyordu, ayaklarım arkada kalıyordu, ben ayaklarımı ve de ellerimi çırpıyordum. Bu sırada üçümüz de bağıra bağıra "kırmızı balık gölde, kıvrıla kıvrıla yüzüyor..." diye şarkı söylüyorduk. Denizden hiç korkmadım. Hiç ağlamadım. Suyun içinde çok mutlu oldum. Annem buna çok sevindi.

Annem başka davranışlarıma da çok sevindi. Mesela hiç yabanilik yapmadım. Hemen hemen herkese gülen yüzümle selamlar verdim, yemek yerlerken masalarına gittim. Tüm bebekleri sevdim ve anneme "dedek" diyerek gösterdim hepsini, Nil ve eniştesi Murat amca ile oynadım. İnsanlardan çekinmemem ve hep güler yüzlü olmam çok sevindirdi annemi.

Tatilde bir de dilim açıldı ki sormayın. Önce Nil in adını seslendim. Sonra Nil'in halası ve Murat amca nın eşi Arzu ablanınkini.. Ardından anneme yağdırdığım emir kipleri daha da belirginleşti ve keskinleşti. "Anne kalk, anne otur, anne ver, anne gel..." şeklindeki ricalarıma (!) en son "anne çek" i eklemiş oldum. Çek demek çekil demek :)

Daha ne maceralarım var anlat anlat bitmez ama son gün tur şirketinin hataları yüzünden biraz tatsız geçti. Saat 15:00 te bizi alması gereken otobüs gelmedi. 18:00 de gelen otobüste de bize yer ayrılmamıştı. Mecburen gece 24:00 teki otobüs ile dönmek durumunda kaldık. Oldukça keyifsizken Oğuz amcam ve de Eray teyzem yetişti imdadımıza. Bizi gelip otelden aldılar ve de hep birlikte Oğuz amcamların annelerinin evine gittik. Semoşla Necoş'u da görmüş olduk. Necoş bana kukla oynattı, bir de hop tek hop tek şarkı çaldı, ben de oynadım bir güzel..

O akşam her zamanki saatimde Eray teyzemin omzunda uyuyakaldım. Sonra gözümü bir açtığımda bir ara otobüsteydik. Sonra bir daha açtığımda ise İstanbul'da :) Yani dönüşte de hep uyudum geldim demek istiyorum. Hatta otobüsteki başka teyzeler dediler ki, bu nasıl uslu bebek böyle. Bütün gece hiç çıtı çıkmadı. Ya işte böyle usluyumdur ben, annemi hiç üzmem :)

Tatil denen şey süpermiş.. Arada yapmak lazım :)

Dede Geldi

2010-06-21T22:07:00.005+03:00

Bilenler bilir benim için 40 yaş üstü tüm erkekler dede. Ama bu sefer gelen dede gerçek dede yani kan bağım olan dedem. Annemin babası İsmail Dede geldi dün bize. En son ben 3 aylıkken görüşmüştük. Haliyle beni çok büyümüş olarak gördü. Ben galiba artık yeni insanlar görünce pek yabancılamıyorum. Çünkü dedemi de hiç yabancılamadım. Eğer bu böyle olursa süper olur. Çekingen olmamam annemin çok istediği özelliklerden biri çünkü. Hep sıcak kanlı olmamı ister.

Dedem gelince dayımı da çağırdık. Böylece kalabalık bir Pazar günü geçirmiş olduk. Dedemle oynadım. Ona bebeklerimi gösterdim. Onunla konuştum. Elinden tutup tüm evi gezdirdim. Muzip muzip gülüp saklambaç oynadım. Ona gözümü, burnumu, kulaklarımı, göbeğimi gösterdim... Kargaların nasıl bağırdığını söyledim. Bildiğim hayvanların resimlerini kitaptan göstererek çıkardıkları sesleri taklit ettim. (Bu konuda çok ilerledim. Bir ara bunları size ayrıca yazacağım.)

Dedemin gelişi en çok annemin işine yaradı :) Ben hem dayımla hem de dedemle eğlenirken annem de hem nefes aldı biraz hem de kendi işlerini yaptı. Genelde annemle yalnız olduğum zaman sürekli onun kucağında olmak istiyorum. Kendi başıma beni odada bırakıp mutfağa su almaya bile göndermiyorum.

Annem fırsattan istifade bana öğle yemeği yedirme görevini de dedeme verdi. Hep beraber sofraya oturduk .O kadar sevdim ki bu kalabalığı öğle yemeğimi dedemin elinden sorunuzca yedim. Annem inanamadı.

Yine gelsin dedem bize. Arayı bu kadar açmayalım bir dahaki sefere.

Şeref'i Ziyaretim

2010-06-21T21:39:00.004+03:00

Cumartesi annemle Şeref'i ziyarete gittik. Şeref annemin iş ortamından tanıdığı ve çok değer verdiği bir büyüğü. Annem onu yaklaşık 10 yıldır tanıyormuş. Ben doğunca Şeref beni hep görmek istemiş. En son annemle birlikte katıldıkları bir yurtdışı seyahatinde annem tüm gruba sürekli beni anlatıp durunca Şeref dayanamamış artık ve "getir şu dila'yı da, sevelim" demiş. Kıştan beri ha bugün ha yarın derken sonunda onunla tanışabildim nihayet.
Şeref'in evi tam bana göreydi. Dağıtılıp kurcalanacak çok şey vardı. Ama en çok Cemil Abi'nin ödevi için yapılmış olan renkli tahta küplerle oynamayı sevdim. Tahta küpleri üstüste dizdim. Her küpü yerleştirdiğimde kendimi alkışladım, alkışlattım.

Cemil Abi, Şeref'in oğlu. Ziyaretimde o da evdeydi. O sıcak havada benim için alışverişe çıkmış, bana oyuncak ve de nereden duyduysa bayıldığımı bir de kolye almış. Kolyeyi epey bir süre taktım. Oyuncağımla da evde oynadım.

Evde bir de pisi pisi vardı. Ben yakalamak istedim ama o kaçtı. Ben yanıma gelmediği için ağladım. Ama öğrendik ki meğersem Şeref'ten korktuğu için gelmiyormuş yanıma...

Bunların dışında daha ne oyunlar, oyuncaklar. Bir ara topaç çevirdik. Böyle ipi yuvarlak bir tahtaya sarıp hızlıca yere atıyorsun. Yerde o kadar güzel dönüyor ki o döndükçe ben kendimden geçtim. Minicik ayaklarımla topaçı takip etmeye çalışmak süperdi.

Özetle benim için çok keyifli bir gündü. Sanırım Şeref'le iyi arkadaş olabilirim. Beni mutlu etmeyi çok iyi biliyor sanki aynı yaştayız... Tekrar çok teşekkür ederim! Hem Şeref'e hem de Cemil Abi'ye...

Dondurma Sonrası Zevk ve Sefa

2010-06-21T21:36:00.002+03:00

Dondurmam Gaymak

2010-06-21T21:32:00.003+03:00

Bebeklikten çocukluğa geçtiğimi nasıl ispat edeceğim. Tabii ki kendi dondurmamı kendim yiyerek. Ohhh! Mis mis...

Bir Dede Daha

2010-06-06T23:11:00.005+03:00

Bugün misafirlerimiz vardı. Anneannemin üniversiteden arkadaşları. Meral Amca ve de Mehtap Teyze. Onlar normalde Konya'da oturuyorlar. Ancak yaklaşık 4 aydır İstanbul'dalar. Çünkü benden bir ay büyük bir torunları var, adı Melek. Melek'in annesi Sezin Teyze işe gidince ona bakıyorlar. Bugün kendilerine izin vermişler ve beni görmek istemişler.

Onlar geldiğinde ben uyuyordum. Annem uyanıpta evde başkalarını görünce nasıl tepki vereceğimi merak etmiş hep. Çünkü böyle durumlarda genelde yabancılıyorum ve bir müddet annemin koynundan dışarı çıkmıyorum. Bu annemin hoşuna gidiyor aslında. Ama bugün böyle olmadı. Uyandım ve salonumuzda misafirlerimizi görünce sanki kırk yıldır tanıyormuşum gibi hemen kaynaştım. Bunda Meral Amca'nın bana anahtarlarını vermesi ya da Mehtap Teyze'nin bana getirdiği çikolatanın payı olabilir mi acaba? Bilemiyorum. Belki de onların da torunu olduğu için bebek kokusu da almış da olabilirim onlardan. Aynen köpişlerin yaptığı gibi. Ben öyle sıcak kanlı durunca annem "bak dila, bir deden daha oldu!" dedi. Aman iyi ki dedi. O andan itibaren bütün sohbet boyunca sürekli "dede-dede" diye inlettim ortalığı... Meral Amca da ben her "dede" deyişimde, "söyle dedem!" diye karşılık verdi. Birlikte oyuncaklarımla oynadık. Yine kafamı yan yan eğip cilveler yaptım bir sürü. Oyuncaklarımı sakladım, bulmasını istedim. Müzik çaldırıp göbekler attım. Keyfim pek yerindeydi özetle. Biz de onlara gidip Melek'i göreceğiz ilk fırsatta. Keşke evlerimiz yakın olsaydı. O zaman daha çok oynayabilirdik.

Not: Mehtap Teyze ile çektirdiğim fotoğraflarımın hepsini fotoğraf makinasını kurcalarken silmişim, elimizde bir tek bunlar kalmış, ama onun makinesinde bir sürü fotoğrafım var zaten-Melek'e gösterecekmiş :)

Defilecilik

2010-06-05T22:38:00.008+03:00

Yaz mevsiminde giyim kuşam ne rahat değil mi? Bayılıyorum rahat rahat istediğimi giymeye. Annemler de bu fırsatı kaçırmıyorlar genelde beni habiri giydirip giyidirip fotolarımı çekiyorlar. Ben genelde pek rahat durmadığımdan güzel pozumu yakalamak zor oluyor ama...

İşte size geçtiğimiz sezon paçasını kıvırarak giydiğim, bu yıl da bermuda halini alan pembe bahçıvan pantolonum ve beni daha papatyalaştıran sarı elbisem. İkisini de tabii ki anneannem aldı ki.. Başka kim alır ki zaten :)

Başka Kelimelerim de Var Tabii ki

2010-05-31T22:21:00.002+03:00

Karga GAK'lar dışında söylediğim daha bir çok şey var tabii ki. Baba, dede, Ayşe, aç, süt, su ve çiş-bunlar söyleyebildiğim diğer kelimeler. Artık 16 aylığım. Bu yeteneklerimi buraya not etmemiz gerek. Unutulur falan belki, hemen yazalım.
Her telefon çalışında "baba" diyorum bi kere. Her kapı çalışında da. Bakkal amcalara ve Süleyman Amca'ya dede diyorum. Bunu anlatmıştım daha önce. Temizlik için gelen ablanın adı Ayşe. O nedenle Ayşe'yi pek bi güzel kıvırıyorum. Aç demeye yeni yeni başladım ya da annem belki de birazcık benzetiyordur. Birşeyin açılmasını istediğim de göstererek ve -a harfini belli belirsiz söyleyip -ç yi patlatarak yapıyorum bunu. Süt'ü çok zamandır söylüyorum. Sabah uyanır uyanmaz annemin elinden tutuyorum. Mutfağa götürüyorum. Dolabı açtırıp cezveye sütü döktürüyorum. Cezvenin sapından birlikte tutarak ocağa koyuyoruz. Süt ısınıyor ve ben de içiyorum. Bu içmemin de bir ritüeli var tabi.Elimizde biberon beşiğime gidiyoruz. Oradan yastığımı alıp kanepeye koyuyoruz. Ben sütümü o yastığa yaslanarak içmeyi çok seviyorum. Sütüm bitince de kendi kendimi alkışlıyor ve etrafımdakilere "hadi siz de alkışlayın" dercesine bakıyorum. Su kelimesi daha çok sü gibi çıkıyor. Bir de kim tuvalete girerse peşinden çiş diye bağırıyorum? 3 gündür de kendi bezimi işaret edip çiş diyor ve büyüklerimden bezimi çıkarmalarını istiyorum. Bu acaba neyin işareti bileniniz var mı? Tabi bunda oyuncak bebeğim Zeyno'yu oturağa oturtuyor olmamın payı da olabilir.
Her neyse bunların solda sıfır bırakacak bir kelime daha diyorum 2 gündür. "Anne". Bunu artık bariz şekilde çıkarabiliyorum. Bazen bu anne ler hızlanıp birleşip falan annenne de olabiliyor. O zaman da anneannem kendinden geçiyor. Bilinçlimi yapıyorum sanıyor, ne bileyim? Hiç annem dururken sana anneanne der miyim canım? Önce annemmmmm :)

"Karga GAK!"

2010-05-31T22:04:00.007+03:00

Geçtiğimiz Cuma akşamı bize annemin Konya'dan çocukluk arkadaşı Marziye Teyze ve de kızı Cemre Abla geldiler. Çocukluk arkadaşı diyorum ama 5 yaşından beri görüşmemişler aslında. Sadece birbirlerinden haber alıyorlarmış arasıra... Nerden mi geldiler? Lüleburgaz'dan. Marziye Teyze'm hakimlik yapıyor orada. Ama korkmayın ciddi birisi değil aksine çok neşeli ve güler yüzlü...

Cumartesi hep birlikte benim en sevdiğim mekanlardan biri olan Özgürlük Parkı'na gittik yine. Hava çok sıcak olduğu için ağaçların altında dolandım genellikle. Zaten başka yere de gidemezdim çünkü doğduğumdan bu yana bilinçli bir şekilde söylediğim ilk iki kelime olan Karga GAK'ları gördüm ağaçların altında. Onlar da gökyüzünde yorulmuşlar sanırım ki oraya gelmişler. Arkalarında "Karga GAK!" diye bağıra bağıra koştum durdum. Peşimde de Cemre Abla ve annem tabii ki. Bir ara kargalar uçuşunca kendimi parktaki jimnastik aletlerinin önünde buldum. Cemre Abla'm spor yaptı ben de onu izledim. Marziye Teyze'm de bizleri izledi bir güzel. Onlar da bizi evlerine çağırdılar. Belki gideriz birgün. Hem oraya kadar gidince Feyhan Anneannaye de uğrarız belki. Kim bilir?

Kendimce Bir Ziyafet

2010-05-31T21:53:00.006+03:00

Geçenlerde kaşıkla yemek yemeyi keşfettim. Şimdiye kadar çatala batırılabilecek yemekleri yerken annemin yardımıyla kendi kendime yiyebiliyordum. Ancak bahsedeceğim olayda kendi isteğimle annemin elinden kaşığı aldım ve de minik bezelyeleri güzel güzel kaşığa doldurup doldurup yedim. Bazen ağzıma götürürken hiçbirini düşürmüyor bazen de koca kaşıkta sadece bir tane bırakarak yemeğimi yiyordum. Biraz çabaladıktan sonra galiba işi eğlenceli kılmak istedim. Karnımı doyurmanın ötesinde bezelyeler benim için bir oyun aracı oldular. Bir güzel döktüm onları masama, bu sefer kaşıkla alıp tabağa koymaya çalıştım. Yer gör nasıl salça, nasıl yağ... Ama olsun, böyle olmazsa nasıl öğrenebilirim yemeyi. Bu olaylar olurken annem bana bir lokma da ekmek uzattı. Bir refleks midir bilinmez ama ekmeği aldım ve tabağın içine, yemeğin suyuna soktum. Bir nevi "bandıra bandıra" olayı yani... Bana böyle keşifler yapmama izin verdiğin teşekkür ederim anneciğim. Her akşam yemeğinin ardından bir ton temizlik yapman gerekse de benim merak duygumu köreltmemeye çalışıyorsun, ben bunu hissediyorum inan :)

Makyaj Merakım

2010-05-31T21:47:00.003+03:00

Anneannemin makyaj çantasını karıştırmak benim için büyük zevklerden biri. Hatta bunu herkeslerden saklanıp bir kenarda yapmak daha da bir büyük keyif. Ama her defasında yakalanmasam bir de tam süper olur yani. Çaktırmayın ama eskiden açamadığım göz kalemlerini artık açabiliyorum. Geçenlerde annem halının üzerindeki siyah lekeye bakarak "Hay Allah ne olmuş buraya böyle!" dedi. İçimden kıs kıs güldüm :) Siz ne olduğunu anladınız değil mi? :)

Gençlik Bayramım Şimdiden Kutlu Olsun

2010-05-19T22:02:00.007+03:00

Bugün 19 Mayıs. Gençlik ve Spor Bayramı. Henüz genç sayılmayız ama şimdiden bana ve yaşıtlarıma kutlu olsun. Bu bayramların en güzel yanı resmi tatil olması nedeniyle annemin bana kalması :)

Annem bugün işe gitmedi. Hep birlikteydik. Sabahtan ilk önce anneannem geldi. Hep beraber kahvaltı yaptık. Ardından da bu sefer Hacer teyzem sabah kahvesine geldi bize. Genelde içlerinden sadece bir tanesi ile birlikte olduğum tüm kadınlar bugün biraradalardı. Üçünü birden görünce ne sevindim, ne sevindim. Muzip muzip gülmelerim, yan yan bakmalarım, şarkılar söylemelerim, nen nen diye bağıra bağıra müzik açtırmalarım, koltuğun arkasına ve de Ayı Bobo'nun altına saklanmalarım... Hepsi tavan yaptı bugün. Tüm şirinliğim ve cilvem üzerimdeydi.

Derken akşam üzeri, annemle önce terziye oradan da parka gidecektik ki anneannem de bizimle gelmeye karar verdi. Hep beraber düştük yollara.

Uykumu tam alamamış olmamın verdiği bir tatsızlıktı sanırım ki parkta pek neşem yoktu. Benim gibi parka gelen bir çok bebiş vardı. Ama ben onlarla hiç ilgilenmedim. Sallanmak bile istemedim salıncakta pek. Habire annem kucağına alsın, omzuna yatayım istedim. Beni güldürmek için anneannem ne yaptıysa başarılı olamadı. Bir astım ki yüzümü o kadar olur. Ama neyse ki kısa sürüyor bu hallerim. Eve dönerken annemin kucağında yapmadığım şirinlik kalmadı yine. Sağdan soldan bakanlara el sallamalar, öpücük yollamalar... Bir ara girdiğimiz marketin raflarını kurcalamalar ve annem beni uyardığında yüzüne masum masum bakıp gülmeler...

Özetle çok güzel bir gündü... Tam bayramdı yani.. Bir sonraki bayramı iple çekiyorum :)

Yine Bir H.A.S.A.L. Buluşması

2010-05-19T21:29:00.009+03:00

Geçtiğimiz haftalardan birinde evimizde misafirlerimiz vardı. Annemin ortaokul ve lise arkadaşları geldiler. Genelde bu buluşmalar ayda ya da iki ayda bir oluyor aslında. Ekip de genelde Yasemin, Tuğba ve Özerk teyzelerim ve de Tuğba teyzemin kızı Nehir ablamdan oluşuyor. Ancak bu sefer ekipte annemin çooookk uzuuun zamandır görmediği Burcu teyze ve oğlu Alper de vardı.

Önce Nehir ablam ve annesi geldiler. İkimiz de çok aç olduğumuz için birlikte yemek yedik Nehir ablamla. Ardından tam oyuna başlamıştık ki Yasemin ve Özerk teyzelerim geldiler.

Yasemin teyzemin bebişi olacak. Karnı kocaman. Annem bana onun karnını gösterip gösterip "Bak Dila'cım, sen de benim karnımdaydın işte böyle!" dedi hep. Benim biraz kafam karıştı pek anlayamadım bu işi ama neyse ileride daha net anlayabileceğim sanırım. Ama galiba karnının içindeki güzel birşey çünkü herkes durup durup karnını seviyordu Yasemin teyzemin.

Bir yandan sohbet diğer yandan yeme içme derken Nehir ablamla ben yorgun düştük. Güzelce uyuduk. İkimiz de uyandık bir de ne görelim, yeni arkadaş Alper salonda bizi bekliyor. Alper tam 1 yaşında ve de aynı benim gibi tam bir obur. İlk başta benim uyku mahmurluğum ve onun merakı yüzünden biraz anlaşamadık. Saçlarımı çekti beni ağlattı :(

Ancak sonradan anlaştık. İkimizin de önemli bir ortak noktası vardı. Dişlerimiz kaşındığı için oyuncaklarımı birlikte kemirdik bir güzel. Birbirimizi sevdik, sarıldık, oyunlar oynadık sonrasında.

Diğer misafirlerimiz erken gittiler ama Alper ve Burcu teyzem akşam saatlerine kadar bizimle birliktelerdi. Aman, annemle Burcu teyzeyi bir görseydiniz. Ne dedikodu, ne dedikodu. Arasıra iş nedeniyle çeşitli konferanslarda falan karşılaşmışlar ama oturup sohbet etmeyeli 14 sene olmuş tabii ki, kolay mı? Bir türlü susmadılar :)

Yakında yine buluşacağız hepsi ile. Bu sefer dışarıda açıkhavada bir plan yapılıyor sanırım. Alper ve Nehir ablamla çimlerde yuvarlanmak güzel olacak.

Bu keyifli günü sizlerle de paylaşmak istedim :)

Ha Uşak Ha!

2010-05-09T22:51:00.006+03:00

Bugün havanın güzelliğinden yararlanabilmem için annem beni Özgürlük Parkı'na götürdü. Parka gittiğimizde bir de ne görelim. Parkın içinden biryerlerden bangır bangır Karadeniz Türküleri geliyor. Türküleri söyleyenin adı Kazım Koyuncu imiş. Annem bana kim olduğunu anlattı. Sonra da dayanamayıp beni sesin geldiği yere yani parkın içindeki arenaya götürdü. İçeri bir girdik ki bir sürü insan ortada bir alanda el el tutuşmuşlar, bir sağa bir sola gidiyorlar. Müzik desen bangır bangır. Bunun adı horonmuş. Annem beni de aldı kucağına. Bir güzel oynadık biz de bir kenarda. Ben o kadar çok sevdim ki bu işi sürekli ellerimi çırptım, annemin kucağında zıp zıp zıpladım. Ben böyle eğlendikçe de gelen geçen sevdi beni. İşte o sırada ben hophop hoplarken bir abi ile bir de abla geldi. Abinin elinde kocaman bir kamera vardı. Ablada da mikrofon. Bizimle roportaj yaptılar. ATV'den geliyorlarmış. Abla anneme "anneler gününü özellikle mi burada geçirmek istediniz?" diye sordu. Annem de hiç bozmadan sanki önceden haberliymişiz de onun için gelmişiz gibi cevaplar verdi.

Sonra bir abi çıktı ortaya. Elinde üfleyerek çaldığı kocaman bir alet vardı. Onun da adı tulummuş. Abi çaldıkça kalabalık kendinden geçerek başıra çığıra oynuyordu. Öyle güzeldi ki. Bayıldım, bayıldım... Hep olsa böyle şenlikler. Hep oynasam, hep eğlensem...

Vak Vak Kardeş

2010-05-09T22:43:00.003+03:00

Vak vak kardeşi bana babam getirdi. Yaklaşık 2 haftadır birlikteyiz. Kolunda bir düğmesi var. Oraya basınca gerçek bir ördekmişçesine dans ediyor, kollarını indirip kaldırıyor. Bir de kafasından tutup çekince de "vaaaakk-- vak vak vak" diye bağırıyor. Onun sayesinde sözlüğüme gak gak dışında yeni bir kelimde de eklenmiş oldu. Hem de ondan ne zaman bahsedilse kollarımı onun gibi kaldırıp-indirip ağzımla da onu taklit etmeye çalışıyorum. Bir de ona sarılmaktan büyük keyif alıyorum. Şimdilik özel bir adı yok. Bir ara annem "buna şarışın dilelim mi kızım?" dedi ama direkt ördek demek daha anlamlı galiba. Hediye için teşekkür ederim babacığım!

Kara Üzüm Habbesi

2010-04-29T22:29:00.007+03:00

Bu akşam mönümüzde olan semizotunu afiyetle bir güzel yedim. Ancak istemediğim halde son kaşık için annem beni zorlayınca olan oldu. Ağzımdakiler ve de midemdekiler dahil tüm semizotlarını olduğu gibi çıkarttım. Yer gök berbat oldu. Böyle olunca annem midemi zorlamamak için bana daha hafifler şeyler yedirmek istedi. Bayıldığım kara üzümler ve de bebe bisküvisi... Ağzımda birşeyler çevirmeye başladığım aylardan beri kuru üzüm yemeye bayılıyorum. Beni buna en büyük anneannem alıştırdı. Bu akşam da bir kavanoz dolusu üzümü önüme koyduklarında çıldırdım... Tabi anneannem de uyanık, hemen çekivermiş yine fotoları..

Cansu'nun Doğum Günü'nden

2010-04-25T17:28:00.007+03:00

Bugün annemle birlikte arkadaşım Cansu'lara gittik. Doğum gününü kutlamak için. Çok keyifli bir gündü.

Cansu 2 yaşını doldurup 3 yaşına girdi. Cansu ile aramızda tam 9 ay var. Partiye ilk giden biz olduk. Ardından da yine annemlerin liseden bir başka arkadaşları Tolga amcalar geldi. Derken başka misafirlerle birlikte tam bir şenlik ortamında kutladık Cansu'nun doğum gününü. Ben yine klasik olarak önceleri kalabalığı biraz yadırgadım. Ama bir müddet sonra öyle bir açıldım ki tutabilene aşk olsun. Balonlar koşturmacalar, arabaları sürmeler, bebeklere sarılmalar... Ne arasanız vardı yani.

Bu arada doğum gününe Fırat da gelmişti. Benim doğum günümden beri Fırat'ı görememiştim. Ben onu gördüğüm için sevinçliyken o bana bir kaç kez vurdu ama :(

Babasına şikayet edeceğiz Fırat'ı :)

Şaka bir yana sanırım kendince bir sevgi gösterme yöntemi...

Bu arada ilk kez benden küçük bir bebeği sevdim bugün. 8,5 aylık bir kız bebek. Adı ne miydi? Sıkı durun: Di-La-Ra... Yani yaşı benden az ama adında fazlalığı var :)

O beni sevdi ben de onu sevdim. Birbirimizin yanaklarını ellerini okşadık bol bol.

Kısaca bugünün özeti böyleydi. Cansu arkadaşıma sağlıkla ve mutlulukla dolu kocaman bir ömür diliyorum. Arkadaşlarım büyüyorlar. E tabi ben de. Yaşlandıkça yine böyle şenlikli doğum günlerinde birarada oluruz umarım.

Bugün 23 Nisan, Neşe Doluyor İnsan!

2010-04-23T20:57:00.007+03:00

Bugün çocuk bayramı olduğu için dışarıda anneannemle kendimize özel bir kutlama yaptık. İlk kutlamamız bugün ilk kez çıplak bacaklarımla dışarı çıkmam şeklinde oldu. Yaz geliyor, yavaş yavaş hazırlanmalıyım artık :)

Ardından soluğu doğru her zamanki yerimiz olan anneannemlerin otoparkında aldık.

Burayı seviyorum çünkü hep minik minik çakıl taşlarıyla oynuyorum, hem de pisi pisi leri kovalayabiliyorum. İşte yine böyle bir pisi pisi sevgisiyle meşguldüm ki Onlar geldiler.

Onlar benim diğer ailem. Hacer Teyzem, oğlu Emre Abim ve de babası Süleyman Dedem. Süleyman Dedemin aslında yaşı çok genç ama benim minikliğimden beri kendine hep dede dedirttiriyor bana. Ben de alıştım. Onu ne zaman görsem "dede!" diye sesleniyorum. Hatta sokakta ona benzeyen başka adamlar görünce de "dede!" diye sesleniyorum artık.

Onlar da ekibe katılınca tam bir kutlama oldu yani!

Bu arada Emre abimle de poz vermeye bayılıyorum.

Hep birlikte güneşlendik, kedileri kovaladık, taşları fırlattık. Sonra onlar babaannelerine gidince biz de anneannemlere gittik. O kadar yerlerde yuvarlanınca güzel bir banyoyu hak etmiştim çünkü.

Annem tüm bunları kaçırdı üzgünüz ki! O da bugünü kendi için gezme günü ilan etmişti ve bu nedenle yanımızda değildi! Napalım! Neler kaybettiğini fotoğraflarımızdan görür artık :)

Necla Anneanne'de Deniz Sefası

2010-04-23T20:45:00.008+03:00

İşte annemle Necla Anneanne'deki deniz sefamız. Tüm Üsküdar sahili ve de karşısı ayaklarımızın altında güneşleniyoruz... Ohhh, ne keyif, ne keyif!

Sonunda Balon Korkumu Yendim

2010-04-18T23:05:00.005+03:00

Bugün sonunda balon korkumu yendim. Balonlarla ilk kez doğum günümde tanışmıştım. Kalabalık içerisinde kendilerine sevgiyle yaklaşıyordum ama yalnızken çok korkuyordum. Hatta bu korkumu yeneyim diye annem arasıra balon şişirmeye çalıştıkça da sürekli rahatsız oluyordum.

Bugün annemle Capitol'e gittik. Annem bana hamileyken hep Capitol'un zemin katındaki havuzun orada düşüncelere dalarmış. Benim kızım da büyüyüp bu havuza ve havaya kadar su fışkırtan fıskiyeye hayran hayran bakıp, sular havaya yükseldikçe çığlık atar mı diye düşünürmüş. Çünkü oraya gelen tüm çocuklar suları gördükçe çığlık çığlığa bağırıyorlar. İşte bugün beni bunun için oraya götürdü. Ama ben sularla hiç ilgilenmedim. İlgimi çeken 2 konu vardı. Yaşıtlarım ve de orada dağıtılan balonlar. Hemen her yerde yaptığım gibi yaşıtlarıma yaklaşıp onları severek geçirdim günün büyük bir bölümünü. Sonra da babam ile orada dağıtılan balonlardan aldık. Elimde 1 değil hem de 2 balonla koştum durdum bütün gün. Peşimden de babam koşturdu. Gerçekten zor bir iş, Allah kolaylık versin :)

Bir yandan gözlerime düşen uyku ama uyumama inadım, bir yandan da balonlarla birlikte koşuşturmalarım... Capitol ziyaretimizin kısa özeti.

Ha bir de bugünün ganimeti bir adet bebek. Emziğimi unutunca evde, annem tedirgin oldu ve de bana yeni bir emzik almak için Boyner'e girdi. Ben de ilk kez bir mağazada kendime bir oyuncak seçtim. Elim direkt ona doğru gitti ve elimden hiç bırakmadım. O benim yeni bebeğim. Adı: Ela. Size daha sonra resmini gösteririm. Çok ama çok şeker. Böylece bebek kardeşlerimle beraber dörtlüyü kurduk. Seda, Sıla, Ela ben de Dila :)

Günün kalan kısmı daha da heyecanlıydı. Capitol'den çıktık. Annemle Necla Anneanneye gittik. Türkan teyzemin annesine yani. Orada pasta-börek günü vardı. Neler oldu, neler? Anlatacağım. arkası Yarın :)

Saçlar Gitti

2010-03-30T23:00:00.002+03:00

Sonunda istediğin oldu Dilek Abla! Bugün babam beni kuaföre götürdü ve saçlarımı kestirdi. Artık toka takamayacağım. Annem yeni halimi görünce çok şaşırdı. Saçlarımı uzatıp süslü tokarlar takmayı hayal ediyordu ama ne yazık ki olamadı. Biraz daha büyüyünce artık.

Beren Dostumla Bir Cumartesi

2010-03-21T22:19:00.009+02:00

Size oyun grubumuzu anlatmıştım. 2 hafta önce Cumartesi günü yine oyun grubu olarak buluşacaktık. Öğlen yemeğimi yer yemez annemle düştük yollara. Annem yolculuğumuzun zor geçeceğini düşünüyordu. Birlikte ilk kez metrobüse binecektik. Benim için ilk toplu ulaşım deneyimiydi diyebilirim. Daha önce bir iki kez annemle motora binmiştik. Ama o deniz yoluydu. Metrobüs gerçekten kara taşıtı olarak ilk toplu taşıma aracımdı. Ben çok sevdim. Oturduğum yerden, yanımdakilere, arkamızdakilere, dışardakilere gülücükler dağıttım durdum. Bana el sallayanlara el salladım. Güldüm. Arkamızdaki ablanın kucağına gitmek istedim. Metrobüsten Mecidiyeköy'de inip taksi ile devam ettik. Nereye mi gittik? Tamtamım Beren'lere. Zaten oyun grubu dedim ama herkesin bir mazereti çıkmıştı o gün. O nedenle bebek camiasının buluşması biraz yarım kaldı. Ekibimiz beklediğimizden daha küçük bir grup olarak;ben-annem-Beren-annesi-Dilek Abla ve de arkadaşı Burak Abi'den oluşuyordu. Benim için o günün en önemli tarafı Beren ile sürekli birbirimize sarılmamız oldu. Tam kız çocuğu dayanışması gösterdik. Hep elele, sarmaş dolaş olduk durduk. Bir ara Beren bana sarılırken birlikte yere düştük. Onun biraz kafası acıdı. Benim bir yerim incinmediği halde Beren ağlayınca dayanamayıp ben de onunla ağladım. Dostluk bu mudur acaba? Kıyamadım onu gözyaşlarıyla yalnız bırakmaya.

Sonra başka neler yaptınız derseniz? Birlikte danslar ettik. Beren süper dans ediyor biliyor musunuz? Sanırım onu bu konuda kıskanabilirim ileride :)

Ve tabi birbirimizden görüp özenerek bir sürü de mama yedik. Yasemin teyzem döktürmüştü çünkü. Dilek ablanın keki de süperdi.

Eve dönme saati geldiğinde arkadaşımdan ayrılacağım için üzülüyordum ki baktım Berenler de bizimle karşıya geliyorlar. Beren'in babaannesi bizim eve yakın oturduğu için onlar babaanelerine geleceklerdi. Burak abi'nin vicdanı bizim gibi 2 prensesi taksi ile göndermeye razı olamadığı için bizi Beşiktaş'a kadar bıraktı. Yani bu ne demek? Bir toplu taşıma aracı daha. Vapuuurrrr :) Yaşaşın. Deniz ve martılar. Beren ve ben vapurda çok eğlendik. Sağa sola laf attık, Beren dolaşmak istedi. Birlikte kuşlara baktık. Kadıköy'de inince Özgür amca bizi aldı ve evimize getirdi. Bu keyifli gün için Tirün ailesi'ne çok teşekkürler... Havalar güzelleşiyor. Bir vapur sefası daha yapalım lütfen yaz geçmeden :)

-Eve Civciv Gelmiş / -Tek Başına?

2010-03-21T22:10:00.003+02:00

Hayır tek başına gelmemiş. Onları bana babam getirmiş. Haftasonu oynamam için. Cuma günü tanıştım civcivlerimle. Onları hayatımda ilk defa gördüğüm için tek bildiğim kanatlı canlının adıyla çağırdım önce. "Gak, gak..." baktım gelmiyorlar.. "Cici cici" dedim sonra. Onları sevdim, dokundum, besledim. Anneannem kutularını temizlerken ben de onları odada takip ettim. Benden daha minikler. Bir ara seveceğim derken boğazını sıktım birazcık galiba bir tanesinin. Neyse ki annem müdahale etti. Öğreneceğim tabii ki. Bu akşam vedalaştık. 2 günlük dostluk şimdilik bitti. Belki ilerde başka hayvanlarım da olur :)

Arkadaş Canlısıyım

2010-03-13T22:19:00.004+02:00

Bugün annem ve anneannemle Çamlıca'ya gittik. Annemler çay içeceklerdi. Ben de gezmiş olacaktım. Gittiğimiz yer cafe gibi bir yerdi. İçeri girer girmez gördüm O'nu. Adı Yiğit'miş, benden sadece 15 gün büyük. Ama boyu nasıl uzun bakar mısınız? İkimiz de birbirimizle oynamak için can attık. Ancak Yiğit diş çıkardığı için biraz keyifsizdi. Bir süre sonra çok ağladığı için anneleriyle birlikte gitmek zorunda kaldı. Ama ben arkadaşımı çok sevdim. Hem ona cici yaptım hem de anneme bakarak ondan sanki onay almaya çalışır gibiydim. Tabi foto anneanne bunu kaçırmamış gördüğünüz gibi :)

Karyola ve Civarı Afacanlıkları

2010-03-13T22:08:00.008+02:00

Ayna Ayna Söyle Bana...

2010-03-13T21:58:00.002+02:00

Dün anneannemleydim. O beni o kadar çok şımartıyor ki, benimle o kadar çok oyun oynuyor ki, onunlayken tam bir "kuduruk" oluyorum :) Sürekli gülüyorum, hopluyorum, zıplıyorum. İşte dün de o kadar azdırdı ki beni sabah kalkmamdan akşam 16:00 ya hiç uyumadm. Noralde biri 09:30 diğeri 14:00 olmak üzere 2 sefer uyuyorum. Uyumadıkça şımardım da şımardım. Karyolanın üstünde tepinmeler, en olmayacak köşelere girmeler, saklanmalar vs. Kısaca çok keyifli bir gündü benim için. Bu koşuşturmacanın içinde ara da bir de durup "ben kimim, neler yapıyorum böyle?" diye düşünmediğim zamanlar da olmadı değil hani..

Geçmişe Dönüş

2010-03-13T21:14:00.002+02:00

Annem bugünlerde, doğumumdan bu yana bana en çok kimin emek verdiğini düşünüp duruyor. Hele dünyaya alışmaya çalıştığım ilk zamanlarda hayat ne kadar zordu. O zamanlar ve tüm zamanlar annemin en büyük destekçisi anneannem oldu. Bakınız, bu fotoğrafta birkaç haftalığım sadece. Bütün gece gaz sancılarım yüzünden sürekli ağladığım dönemlerdeydi... Yorgunluktan hem beni, hem de kendini uyutmuş zavallı :)

Bir de Şu Kabuklar Olmasa

2010-03-08T23:19:00.004+02:00

Elmanın suyunu çok seviyorum. Hergün mutlaka 1 portakal ve 2 elmanın suyunu karıştırıp içiyorum. Ancak annem elmayı kabuklarını soyup yemem için uzattığında yüzüne bile bakmıyorum. Kabuklarıyla birlikte ısırarak yemek ve de kabuklarını tükürmek en büyük zevkim. Bu elmanın üstündeki harita benim eserim :) Ben bu haritayı oluştururken annem de yerlerden kabuk topluyor genelde...

Şakacıyım Şakacı

2010-03-08T23:12:00.002+02:00

Gün içerisinde Hacer Teyzemlerde çok eğleniyorum. Sürekli oyunlar oynuyoruz. İşte anneanneme ve de Hacer Teyzeme yaptığım oyunlardan biri. Kapıdan kafa uzatmaca :) Bunu genelde her yerde yapıyorum aslında. Çok keyifli. 3 adımda oynanıyor. Kapının arkasına saklanıyorsun, sonra hafif yana eğilip gülümsüyorsun. İlk 2 adımı herkes yapabilir ama 3. adımı benim gibi güzel yapabilen, benim gibi gözleriyle gülebilen çıkar mı içinizden bilemem :) Şakacıyım, şakacı?

Ha Uyudum - Ha Uyuyacağım!

2010-02-22T13:40:00.003+02:00

Cumartesi annemle yeni hayatımızın ilk haftasonunun başlangıcıydı. Annem beni parka götürdü. Parklarda pıtır pıtır gezmeyi, kedileri kovalamayı çok seviyorum. Arada hızımı alamayıp düşmelerim de oluyor tabii ki. Ama özgürlük gibisi yok. Düşsem de, kalkabildiğim sürece sorun yok bence. Parklarda bir de salıncak vazgeçilmezlerim arasında yer alıyor. Hele bir de güneş de yüzüme vurursa nasıl içim geçiyor!

Annemden Ciddi Konular

2010-02-18T21:43:00.002+02:00

Canım Kızım, Güleryüzlü, Bebek Dila'm Benim,

Bugün benim ve de dolayısıyla senin için hayatımızda yeni bir dönemin başladığı gündür. Baban ile benim bugün yollarımız ayrıldı. Artık birbirimizin hayat arkadaşı değiliz. Ancak dünyalar güzeli bir ortak noktamız var. O da sensin.

Bundan sonra seninle birlikte eskiye göre daha farklı bir hayatımız olacak. Evimizde bize ait iki kişilik bir dünya kuracağız. Ancak baban da hep senin etrafında olacak. Bu akşam tüm bunları sana babanla birlikte yüzyüze de anlattık. Fakat o kadar miniksin ki neler olup bittiğini belki tam olarak anlayamadın.

Belki büyüdüğünde bu durumdan biraz daha fazla etkileneceksin. Üzüleceksin ve kızacaksın. Ancak şunu sakın unutma. Biz daima senin anne ve babanız. Senin mutluluğun için daima yanında olacağız.

Bak aylar önce, sen daha 2,5 aylıkken, bundan bir önceki evimize taşındığımız günün gecesinde neler yazmışım sana. Bu yazının altına ekliyorum. O zaman da aynı şeyleri söylemişim. Şimdi de söylüyorum. Seni hep çok istedik, çok sevdik ve hep seveceğiz. Bu hiç değişmeyecek.

Şimdi yanına seni öpmeye geleceğim. Ve sen uyuduğun için bana karşılık veremeyeceksin :)

Olsun sabah uyandığında öpersin artık!

----------
16.04.09 / Saat:01:46
Dila bebişim,
Sana çok mektup yazdım anneciğim şimdiye kadar ama bu deftere yazmamıştım hiç. Bu defter, üzülünce yazdığım defter çünkü. Senin çok mutlu olmanı istiyorum hep. Şu an sana anlatamadığım çok şey var. Anlatamadığım ve anlatmayacağım şeyler. Sadece şunu bil. Nerede, ne koşulda olursak olalım, baban da ben de seni çok seviyoruz. Sen ikimiz için de nadide bir elmassın. Belki bir gün kendini talihsiz hissedersin. Asla hissetme! Senin gelişin hayatımızın en güzel olayı. Şimdiden benim için o minicik kalbinle can yoldaşı oldun. Şu an gece. Az önce seni yatırdım. Geceleri bizim için en özel anlar. Geceleri bunu yaşayabilmek için ömür boyu uykusuz kalabilecek kadar güçlü hissediyorum kendimi. Ve daha birçok şeyi başaracak kadar da kararlı. Belki de bendeki bu değişimin nedeni de sensindir. Unutma! Şartlar ne olursa olsun, seni hep çok seviyoruz. Annen.
---------

Anneannemi Özledim

2010-02-17T22:35:00.003+02:00

Sevim Anneannem geçen hafta evine döndü. Onu özlüyorum çünkü benim en iyi oyun arkadaşlarımdandı. Dün annemle telefonda konuşurlarken, "Dila hiç gözümün önünden gitmiyor." demiş. Hep beni düşünüyormuş. Neden gitti ki o zaman? Neyse, belki yazın yine görüşürüz... Hem bu sefer biz ona gitsek ne güzel olur!

Eve Bundan Bir Tane Alalım Lütfen

2010-02-16T22:04:00.002+02:00

Pazar günü Carrefour'da gördüm kendisini. Görür görmez de gözlerim parladı. Daha önce arkadaşım Çınarlarda da görmüştüm bir tanesini. Eve bundan bir tane alsak mı? diyecektim ki annem aynı şeyi söyledi. Ancak o sırada yanımızdan geçen hain adam "Unkapanı'nda daha ucuza satıyorlar aynısını, almayın sakın burdan!" deyince, hayallerim suya düştü. Karabahtım, kör talihim...

Oyun Grubumuzun 1. Buluşması

2010-02-15T21:26:00.005+02:00

Annemin arkadaşları ve onların çocuklarıyla bir oyun grubu kurduk. Her ay birimizin evinde toplanıp arkadaşlarımla süper oyunlar oynayacağız. İlkini geçtiğimiz Cumartesi günü Taylanlarda gerçekleştirdik. Beren dostum hasta olduğu için katılamadı. O nedenle minikler kategorisindeki tek kız bendim. Ablalar kategorisinde ise kankam İrem vardı neyse ki.

Grubumdaki diğer arkadaşlarım Fırat, Sarp ve de Kerem abi idi. Daha sonraki gruplara Asya abla da katılacak. Böylece büyükler bir gurup, küçükler de başka grup olacağız.

Arkadaşlarımın çoğuyla ilk karşılaşmamızdı. Birbirimize şaşkın şaşkın baktık. Annelerimiz bizim nasıl davranacağımızı merak ettiklerinden bizlerden daha heyecanlılardı. Ben içeri girer girmez hemen Sarp'ı öpmeye çalıştım. Onu "cici-cici" diye sevdim. Zeynep teyzenin havuçlu kekini de mideye indirdim bir güzel. Günün sonunda ise hepimiz açıldık. Birbirimizle ve de bireysel olarak oynamaya başladık. Diğer buluşmalarda daha da rahat olacağız sanırım. Hem grup daha da kalabalık olacak o zaman. Annem diyor ki; ben kız olduğum için erkeklerden farklılıklarımı hemen göstermişim. Daha anne bağımlısıymışım. Oyuncakları hep anneme getirmişim. Ama erkek arkadaşlarım daha özgürlermiş. Kendi başlarına oynuyorlarmış. Bu hareketlerimi diğer oyun gruplarında da gözlemleyecekmiş annem. Bakalım neler olacak? Zeynep teyze hep böyle kekler yapacaksa eğer, bence bizi süper günler bekliyor. Tabi bu arada Nazlı teyzenin mamalarını da unutmayalım. Herkesin ellerine sağlık!

Defileye Devam

2010-02-15T21:22:00.005+02:00

Doğum günü hediyelerimden biri ile daha karşınızdayım! Asu'ya kocaman teşekkürler. Bana kendi şortları gibi süper şortlar almış. Biraz basenlerim genişlemiş mi ne?

Biraz da Benimle İlgilen Ya! Hep Telefon, Hep Telefon!

2010-02-08T12:43:00.003+02:00

Oğuz Amcam'ı çok seviyorum. Ama o çok meşgul galiba. Hep telefonda!

Halbuki ben böyle aile fotoğrafları istiyorum. Eray Teyzem de olsun :)

Bu da Gelinin Sibel Teyzesinden!

2010-02-02T23:47:00.006+02:00

Yeni Cicilerimden

2010-02-02T23:44:00.001+02:00

Teşekkürler Sebiş Teyze!

Partimin Ardından

2010-02-02T23:40:00.002+02:00

İkimizde çok yorulduk. Rüzgar da bende. Partinin ertesi sabahı. Şöyle sakin, huzurlu bir kahvaltıya ihtiyacımız var :)

Mutlu Yıllar Bana

2010-02-02T23:06:00.008+02:00

Cumartesi günü doğum günümdü. Herşey o kadar güzeldi ki. Evimizin her yeri süslerle doluydu. Süslerden önce korksam da sonra birazcık alıştım. O sabah uyandığımda annem beni "iyi ki doğdun güzel kızım!" diyerek aldı yatağımdan. Kahvaltımı ettikten sonra da kapımız çaldı. Bir de ne göreyim. Hepimiz pijamalıyken karşımızda Eray Teyze ve Oğuz Amca! Onları görünce çok sevindim. Evimiz neşe doldu. Birlikte oynadık, koşturduk. Oğuz amcamı bir güzel öptüm. Eray teyze kıskandı :)

Derken Oğuz amcam çalışmak için işine gitti. Ben de uyudum birazcık. Uyanınca bir de ne göreyim. Ev çiçek bahçesi gibi. Tamtamım Beren, İrem ve anneleri de evdeler. Ardından Aslı, Senem ablalar ve Hacer teyzem geldiler.. Tabi İzmir'deki sevdiklerim Vedat amca, Sibel teyze ve Rüzgar abim. Tatillerini benim doğum günüme denk getirdiler. Çok seviyorum onları.

Önce evdeki kalabalığı yadırgadım. Annemin kucağına yapıştım yine. Ama sonradan açıldım. Yakışıklı arkadaşlarım Kerem ve Fırat da aileleriyle birlikte gruba eklenince herşey tamam oldu.

Ben bütün arkadaşlarıma ellerimi uzatarak dokunmak istedim. Babam saz çaldı. Hepimiz oynadık. Fırat birazcık sazdan korktu, ağladı. Ama sonra o da alıştı.

Partimin en keyifli anlarından biri de pasta mumlarını üflemekti. Ben henüz beceremediğim için İrem ve Rüzgar'dan yardım aldım. Anneannelerim bir sürü mama yapmışlardı. Afiyetle yedik.

Günün diğer süper anı da hediyeleri açmaktı. Ben paketleri açtıkça Beren dostum "ooooo" diyordu :)

Herkes bana bir sürü hediyeler almış. Herkese çok teşekkür ederim.

Ne güzel değil mi? Daha dün doğmuştum, bugün hemen 1 yaşında oldum. Ben doğmadan önce sevdiklerim hep benimleydi. Hala da öyleler. Büyüyorum, yürüyorum, kendimce konuşuyorum, elime bez alıp evdeki eşyaları bile siliyorum. Vay be! Ben neler yapabiliyorum.

Gelecek yılki doğum günümü şimdiden heyecanla bekliyorum.

Geçen Yıl Bugün, Bu Saat

2010-01-29T12:11:00.001+02:00

www.marjinalclub.blogspot.com dan, annemin klavyesinden :)

Umut'cum! Film Yarın Kopacak :)

Umut'un en baştan beri Dila'nın doğumuna dair kullandığı ve benim de çok güldüğüm bir deyim: Film Kopması. "Koptu, kopmadı, ne zaman kopacak, kopunca hemen beni ara" gibi bir sürü konuşma geçti aramızda. Ben de haberlerimizi bu ifadeyi kullanarak vermek istedim.

Dila, bu perşembeyi de pas geçti ama yarın geliyor. Bir aksilik olmazsa. Az önce son kontrolümüzden çıktık ve hala normal doğuma dair bir belirtisi yok kızımın. Ama suyu azalmış ne yazık ki. Şu an sınırın azıcık altında, tehlikede değil ama daha fazla da beklenemeyecek durumda. Riske atmamak için doktorumuz bizi yarın sabah sezeryan doğum için bekliyor.

Açık söylemek gerekirse heyecanlandım. Azıcık da ağladım.

30 Ocak 2009 genelde okul zamanlarında hep sömestr tatillerine denk gelecek ve kızım hiç okulda doğum günü kutlayamayacak belki ama bence kulağa güzel bir tarih gibi geliyor. Artık daha fazla ne yazabilirim bilemiyorum. Kalbinizin bizimle olduğuna eminim. Görüşmek üzere :)

Anne Nerdeee?

2010-01-27T22:36:00.003+02:00

Annem bir süredir çok uzaklardaydı. İş için Brezilya'daydı. Orası dünyanın bir ucuymuş. Gideceği günün gecesinde bana sıkı sıkı sarıldı. Bütün gece birlikte uyuduk. Sonra sabah kalktım, bir de baktım ki annem yok :(

Yaklaşık 6 gün sürdü ayrılığımız. O yokken bana anneannelerim, babam ve de Hacer teyzem çok güzel baktılar. İlk gece babamla kaldım. Babam diyor ki,: o gece annemin yokluğunu hissetmişim. Sürekli uyanmışım, uykuya dalmakta zorlanmışım. Babam beni uyutmak için çareyi bana annemin tişörtünü vermekte bulmuş. Hatırlıyorum. Tişörte sarılır sarılmaz hemen uyudum.

Diğer günlerde ise anneannemlerde yattım. İkinci günden sonra keyfimin yerine geldiğini söylüyor herkes. Ara sıra "anne-anne" diye seslenerek etrafta annemi aradıysam da bu hüzünlü hallerim çabuk geçti. Annem burada yokken yürümelerim iyice gelişti. Oyunlarım da.

Babam her gün anneme o günümün nasıl geçtiğini anlatan detaylı mailler attı. Bazen de telefonda konuştuk.

Derken iki akşam önce annem geldi. Onu kapıda ilk kez görünce önce şaşkın şaşkın baktım. Bu şaşkınlığın ardından hemen atıldım annemin kollarına. Yüzünü öpmeye, sıkıca sarılmaya başladım. O gece de yine annemle uyudum. Daha doğrusu ben uyudum o bütün gece beni izledi.

Canım annem bana oralardan ciciler getirmiş. Yaz gelsin, bu cicilerimi giyerek denize gideceğim. Yaşasınnn...

İndirimleri Kaçırmamalıyım

2010-01-17T21:56:00.004+02:00

Bugün bütün anneannelerim ve annemle Natilius'taydık. Babamın bana aldığı cicilerin bazıları küçük gelmişti. Bu nedenle bunları değiştirmeye gittik. Natilius çok kalabalık idi ve de her yerde İNDİRİM şeklinde yazılar vardı. Anneme ne olduklarını sordum, "Büyüdüğün zaman kaçırmaman gereken şeylere indirim denir." dedi..

Giderken arabamı götürmediğimiz için ben hayatımda ilk kez market arabasına bindim. Bir de kilit zincirini yalamasaydım tam süper olacaktı..

Ardından uykum geldi ama uyumamak için direndim de direndim. Kendi arabam olsaydı belki uyurdum ama market arabasından bozma bebek arabasında da yatamazdım doğrusu :)

Uyuyamadığım için anneme yaptığım eziyeti tahmin edersiniz sanırım. Beni hep kucağında taşımasını istedim. Başka kimsenin kucağında olmayı kabul etmedim falan... Ama olsun, biraz daha büyüyünce ve de tastamam yürüyünce annemi bu kucak olayından kurtaracağım sanırım, umarım, umarız, umarlar :)

Mutlu Yıllar Fırat'çım!

2010-01-09T22:10:00.008+02:00

Dün Fırat'ın doğum günüydü. Bugün kutladık. Fırat annemin arkadaşı Cemal Amca'nın oğlu. Taylan'ın doğum gününe hasta olduğum için gidememiştim ya neyseki iyileştim ve Fırat'ın doğum gününü yakalayabildim :)

Doğum gününde kimler yoktu ki? Serpil-Kadir-Efe ve Bebiş Ün Ailesi.. Evet yanlış duymadınız. Bu sabah Serpil Teyze anneme hayırlı haberi vermiş. Bir bebişleri olacak. Çok sevindik...

Doğum gününe dönersek. Neslihan Abla ve Asu da oradaydı. Biz oraya gittiğimizde ben ilk başta biraz yabanilik yaptım her zamanki gibi... Uykumun da gelmiş olması sebebiyle ağladım da ağladım. Ama sonradan açıldım. Hele Fırat'ın halasının yaptığı mercimek köftesini mideye indirirken halimden çok memnundum. Ellerine sağlık, nefis olmuştu. Neslihan Abla ile yıldızım barıştıktan sonra kendisiyle pozlar verdim. Ancak makinemizin şarjını kontrol etmeden gittiğimiz için sadece birkaç poz çekebildik. Bu nedenle Asu'nun yüzünü öpmek bahanesiyle nasıl yaladığımı size gösteremiyorum. Çok ayıp olmamıştır umarım. Ama o Gaspar'dan alışıktır zaten :)

Diğer fotolarımızı İlker Amca'dan bekliyoruz. İlker Amca ve Ceyda Teyze annemin liseden arkadaşları. Aynı zamanda Hürücan Teyze'nin de arkadaşları. Bugün giderken kızları Cansu ile birlikte annemle beni evden aldılar ve Fırat'ın doğum gününe birlikte gittik. Yolda da Cansu ile süper eğlendik. Sanki kendisi çok büyükmüş gibi bana sürekli "bebe" diyor :)

İlker Amca'dan fotoğraflarım elince onları da size gösterebilirim.

Hacer Teyzemle Banyo Öncesi

2010-01-09T21:56:00.003+02:00

Burası anneannemlerin banyosu. Kış geldiğinden beri ben genelde onlarda yıkanıyorum. Hem evleri bizimkinden çok daha sıcak hem de küvet düz olduğu için beni salıyorlar suların içine ben de şapur şupur oynayarak yıkanabiliyorum. İşte dün de banyo öncesi Hacer Teyzem ile sizin için poz verdik...

En Büyük Anneanne İle Oyunlar

2010-01-09T21:42:00.004+02:00

En büyük anneannem yani Sevim Anneannem yaklaşık 2 aydır anneannemlerde kalıyor. Size daha önce onu tanıtmıştım. Annemin anneannesi. Konya'dan geldi. O geldiğinden beri sürekli birlikte oyunlar oynuyoruz. Benimle ilgilenirken annem de anneannem de onun varlığıyla biraz daha rahatladılar. Haftasonları da bize gelip süper mamalar yapıyor. Dün de işte onunla birlikte oyun oynadığımız bir gündü. Bir kanepeye dizdiğim oyuncakları karşı kanepeye taşıma oyunu. Sevim Anneannem'in yüzü bu fotoğraflarda çıkmamış ama onunla ayrıca sizin için daha güzel fotoğraflar çektireceğim. Burada önemli olan oyuncakları iki koltuk arasında taşırken bu işi yürüyerek yaptığımı görebilmeniz :) Bu metnin anafikri budur..

Foto-Foto

2010-01-09T21:39:00.002+02:00

Anneannem de iyice fotoğrafçı oldu yani başımıza.. İyi ki gülmeyi çok seviyorum, hemen çeksin dursun..

Yeni Oyunum

2010-01-03T23:13:00.003+02:00

Dün akşam koltukta oturan anemin ayaklarına usulca yaklaştım. Bacağımı annemin ayaklarının üzerine attım ve başladım kendimi sallamaya. Bu benim yeni oyunum. Annem bana bunu kimin öğrettiğini tam olarak bilemedi ama bu oyunu istediğimi ona anlatma biçimimi çok beğendi. Kafayı da gömdüm bacaklarının arasına. Ohhh! Gel keyfim gel!

Bir Çingene Kızı

2010-01-03T23:10:00.005+02:00

Bu elbisemi yeni yıl hediyesi olarak babam almış. Çok mutlu oldum ama yine de sanırım hala elbise giymek için biraz erken...

Yeni Yıl Mı?

2010-01-03T23:07:00.002+02:00

Eğer beni bir daha böyle süslerle korkutacaksanız ben yeni yıl falan istemiyorum. Çok korktum ya ben bu süslerden :)

Mutlu Yıllar Taylan'cım!

2010-01-01T22:31:00.003+02:00

Bugün Taylan arkadaşımın doğum günü. Kendisi annemin arkadaşı Nazlı teyze'min oğlu. Annemle günlerdir Taylan'ın doğum gününe gitme hayalleri kuruyorduk ancak ben bugün nezle olduğum için ona da bulaşmasın diye gitmemeye karar verdik. İki gecedir hep çok ağlıyorum. Annemler kötü rüya gördüğümü sanıyorlar ama sanırım sebebi belli oldu. Bu sabahtan beridir hem halsizim hem de burnum sürekli akıyor. O nedenle doğum gününe gidemediğim için Taylancığım'dan çok özür diliyorum. Taylan bizim için neden özel derseniz? Size annemin bana hamileyken tuttuğu günlükten bir alıntı yapmak istiyorum:

01.01.09, perş.
21:31

Dila'cım Benim,
Anneciğim, bugün hem yılın ilk günü hem de Nazlı teyze'nin oğlu Taylan doğdu. Akşam üzeri aldık Taylan'ın doğum haberini, bütün şirket koşa koşa hastaneye gittik.
Taylan minicik, çok güzel ve pembe. Hazır hastanedeyken ben de arada doğurayım dedim içinden:) Herkes de aynı şekilde espri yaptı zaten. Taylan ve Nazlı'yı görünce gözlerim doğdu. Sana kavuşacağım anı hayal ettim. Pembiş pembiş, yumuk yumuk. İçimden bir ses senin de fazla beklemeyeceğini söylüyor. Taylan 23 gün erken doğdu.
Hastaneden eve dönerken sanırım psikolojik olarak etkilendiğim için benim de ağrılarım başladı. Sonra geçti ama :)
Baban Taylan'ın şerefine bir bira açtı şimdi. Sen doğunca kim bilir neler yapacak? Seni sabırsızlıkla bekliyoruz.
Bu da babandan: "Kızım benim, bugün Taylan abini gördük. Ben onun ayaklarını tuttum. O kadar heyecanlandım ki; Dila'ma dokununca ne yapacağım diye düşündüm ve gözlerim doldu."

Aileme bu duyguları yaşatan Taylan'cığımı buradan kocaman öpüyorum. İyi ki doğmuşsun, iyi ki doğmuşuz :)

Büyük Olmak

2009-12-22T23:29:00.003+02:00

Bu aralar epey büyüdüğümü hissettiriyorum herkese. Hareketlerim, minik minik yürümelerim, bazı kelimeleri söylemeye çalışmam, çevremdekilere hep "dila ne kadar da büyüdü" dedirtiyor.

Bunların üzerine bir de toka da takıyorum artık. İyice genç kız oldum yani :)

Büyük Adam Küçük Aşk

2009-12-16T11:25:00.003+02:00

Oğuz amcamla elele...

Şekiller ve Renkler

2009-12-14T22:21:00.004+02:00

Bir süre önce annem bana bu oyuncağı almıştı. Minik küpler, üçgenler ve daireleri bu kutunun içine atmam gerekiyordu. Sanırım annemler o zamanlar benim bu oyuncağın sırrını çözemeyeceğimi düşünüyorlardı. Ama bugün gördüler ki ben artık uygun şekli uygun boşluktan aşağı, oyuncağın taa içine kadar atabiliyorum. Atıp bir de üzerindeki deliklerden içeriye bakıyorum. Çok heyecanlı çookk...

Bu Bilgisayar Benim Dedim Size

2009-12-14T22:19:00.001+02:00

Of Ya! Her Yer Barikat

2009-12-14T22:08:00.004+02:00

Film Karesi Gibi

2009-12-06T23:01:00.003+02:00

Fotoğrafımı gören annem bana "Recep İvedik Dila" diyor. Ardından da hemen bir "tövbe tövbe" ekliyor. Henüz tam yapamasam da öpücüğü öğrendim. Bana "öpücük, hani öpücük" derseniz ağzımı hemen öpmek istediğim yere, kişiye bu şekilde dayıyorum. Bugün de arabayı öpmek istedim :)

Balık Ekmek Serüveni

2009-12-06T22:55:00.004+02:00

Çok güzelmiş ya! Afiyet olsun bana!

10. Ayım Kutlu Olsun

2009-12-03T16:50:00.003+02:00

Artık tam 10 aylık bir prensesim. Eskiye göre birçok şeyi yapabiliyorum. Ama becerebildiğim ve etrafımdakileri keyiflendiren en önemli hareketlerim şunlar: "Bay-bay", "tel sarar dila tel sarar", "gel annesi gel" aktivitelerini bilinçli bir şekilde yapabiliyorum. Bir de bana "dilan, yan bak kızım!" dendiğinde hemen başımı yana eğip karşımdakilere gülümsüyorum. Bunların dışında bazen ellerimi bırakarak birkaç adım da atabiliyorum. Büyüyorum ve beni sevenleri eğlendiriyorum, onlar mutlu oldukça ben daha da coşuyorum. Sizi seviyorum!

Amcamın Ziyareti

2009-11-16T20:57:00.003+02:00

Geçtiğimiz hafta amcam beni ziyaret için Denizli'den İstanbul'a geldi. Doğduğumdan beri hiç görmemişti beni. İlk karşılaştığımızda kendisini biraz yabancılamış olsam da kısa sürede hemen kanım kaynadı. Amcamla oynadık, yemekler yedik, benim yıkanmama yardımcı oldu. Bana saz çaldı ben de yine oynadım. Beni çok hareketli ve sağlıklı bulduğunu söyledi. Bir sürü fotoğrafımı ve de video görüntülerimi çekti. Ama bizde sadece iki güncük kaldı. O kadar uzak yollardan benim için iki günlüğüne geldi. Bir sürü emek ve yorgunluk. Sanırım beni çok seviyor. Ben de onu çok seviyorum. Görüşmek üzere amcacığım...

Sevimli Misafirimiz İrem

2009-11-07T22:25:00.005+02:00

Bugün annemin arkadaşı Aylin Teyze ve kızı İrem bizdelerdi. Beni görmeye geldiler. Bu ziyaretten annem de ben de çok mutlu olduk. Hem evimiz için, hem de benim için hediyeler getirmişler. Çok teşekkür ediyoruz kendilerine. Özellikle bana getirdikleri topları çok sevdim. Kulağıma yaklaştırıp yaklaştırıp elimle seslerini dinlemek için salladıkça salladım topları. Şıkır şıkır sesleri var. Tam bana göre bir hediye yani. Kulakla dinleme faslından sonra da bir güzel ısırdım hepsini. İrem bana toplarla nasıl oynamam gerektiğini öğretmeye çalıştı. Aylin teyzem de bize eşlik etti. İremle beraber, sarıldık, kucaklaştık, yerlerde yuvarlandık... Çok keyif aldım çok. Ben bir süredir desteksiz ayakta durmaya başladım. Bazen ellerimi neredeyse 10-15 saniye bile bıraktığım oluyor. Bugün de bunu yapınca Aylin teyzemin de çok hoşuna gitti. Bundan sonrası artık adım atmammış, öyle dedi. Biran önce büyüyüp ben de İremlere gitmek istiyorum. Zaman çabuk geçsin, çabuk...

Dila Kebapçıda

2009-11-07T22:18:00.003+02:00

Dün yani Cuma annem izinliydi. Anneannemle birlikte beni doktora götürdü. Kan sayımı için kan verdim. Ardından eve dönerken hep birlikte köşebaşındaki kebapçıya gittik. Orada keyifli keyifli otururken bir yandan da anneannemin bana verdiği kebapları mideye indiriyordum. Nasıl mı? İşte böyle :)

Kışa Hazırlık

2009-11-02T22:11:00.005+02:00

Bu Pazar annemle birlikte kışa hazırlık yaptık. Yazlık giysileri kaldırdık, kışlıkları çıkardık. Kazaklar, hırkalar, özellikle de atkılar ve şapkalar... İçlerinden beğendiklerimi de denedim. İşte bir tanesi :)